D.Tung "Moje doskonale niedoskonałe ciało"

 „Życie w końcu się poukłada, gdy wyszczupleję. Czekają mnie sukcesy, będę atrakcyjna i wartościowa.”

Czy wszystko zaczęło się od uwag w domu, że za dużo je? A może od komentarza kolegi o fajnych (bo szczupłych) dziewczynach? Dokładnie nie wiadomo, ale nastoletnia Debbie pewnego dnia stwierdziła, że jej ciało wymaga radykalnej korekty. Musi schudnąć, poprawić cerę, pozbyć się cellulitu itd. Niestety mimo coraz większych wyrzeczeń, jej własne ciało stawało się coraz większym wrogiem, a na wskutek restrykcyjnej diety zaczęły jej wypadać włosy, na twarzy wyskoczył trądzik, miesiączkowanie ustało. A upragnionej kontroli nad ciałem (i życiem) nie było.

„I po tym wszystkim na co naraziłam swoje ciało, wciąż siebie nienawidziłam. Nawet bardziej, niż zanim zaczęłam kontrolować posiłki.(…) podskórnie czułam, że żadna zmiana wyglądu zewnętrznego nie naprawi bałaganu wewnątrz mnie.”

Debbie dochodzi do ściany. Rozumie, że jest chora i że dalej tak nie da rady. Małymi krokami zaczyna uczyć się kochać siebie, swoje ciało i mu ufać.

Książka D.Tung to komiksowa opowieść o zaburzeniach odżywiania, a tak właściwie o braku samoakceptacji. Główna bohaterka przechodzi długą drogę, by to odkryć. Książkę warto podrzucić komuś, kto się boryka z anoreksją, walczy ze swoim ciałem. Rzecz jasna zawsze warto o swoje ciało dbać, ale maniakalne liczenie kalorii to już mocny sygnał, że jest coś nie tak.

„Od kiedy zaczęłam być dla siebie łagodniejsza i przestałam siebie zawstydzać z powodu własnego ciała, przestałam też obsesyjnie szukać aprobaty”

Książka kończy się mocnym ostrzeżeniem dotyczącym MS i Internetu. Pokazywane tam życie (ciało) jest bardzo idealne, jednak tak naprawdę ono nie istnieje. To zaś, co istnieje naprawdę, to ciało które mam i z którym warto się zaprzyjaźnić.

O innej książce D.Tung "Wszystko w porządku" pisałam TU.

Moje doskonale niedoskonałe ciało

D.Tung

Nasza Księgarnia 2026

wiek: 13+

O śmierci dla dzieci. C.-E.Schmidt "Oskar i pani Róża"

 Niesamowita książka dla dzieci (i nie tylko), o nieuleczalnej chorobie i śmierci. Choć słowo „śmierć”, „umarł” nie są zbyt lubiane w przestrzeni medialnej, każdy gdzieś z tyłu głowy wie, że śmierć jest, choć najlepiej póki co o tym nie myśleć.

C.-E. Schmidt podchodzi do tematu poważnie, a zarazem trochę z humorem, dzięki czemu z powodzeniem rozładowuje ciężar tematu. 10-letni Oskar jest chory na raka i to w dodatku nieuleczalnie.  Jego rodzice nie potrafią z nim o tym rozmawiać, na szczęście jest ciocia Róża. Nie tylko nie boi się rozmawiać o śmierci, ale postara się również o to, by chłopiec nie bał się nieuniknionego końca, a jego ostatnie dni były na tyle dobre, na ile się da.

Bardzo dobry jest styl autora. Unika frazesów, choć co jakiś czas czytelnik natyka się na głęboką myśl, dotyczącą oczywiście spraw ostatecznych. Aby oswoić pustkę i grozę nieuniknionego końca, pani Róża proponuje Oskarowi by zaprzyjaźnił się z Panem Bogiem i pisał do niego listy. Czy ta forma spodoba się osobom, które Boga nie znają? Książka jest adresowana do młodszych dzieci, które zwykle względem Boga uprzedzeń nie mają. „Oskar i pani Róża” niesie natomiast coś bezcennego – pociechę, pogodzenie się z losem, a także – naukę jak cieszyć się każdą chwilą nawet krótkiego życia.

"Oskar i pani Róża", to piękna książka. Bywa lekturą szkolną, ale polecam ją każdemu.

„(…) Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie. Musi być wyrafinowany, stać się po trosze artystą(…)”

Oskar i pani Róża

C.-E.Schmidt

Znak 2023

"Którędy na Grunwald?"

 Podręcznik do historii, od którego trudno się od oderwać.

„Którędy na Grunwald?” czyli kolejny tom historii Polski by Skorwider&Janiszewski oraz Babka od Histy. Trzeba przyznać, że autorzy wciąż trzymają poziom i z werwą i fantazją przybliżają dość odległe z naszego punktu widzenia średniowiecze. „Którędy na Grunwald?” to opowieść o dwóch ważnych polskich królach – Kazimierzu Wielkim oraz Władysławie Jagiełło – oraz o tytułowej Bitwie pod Grunwaldem.

Wielką zaletą serii jest próba przełożenia średniowiecznych realiów na współczesny sposób myślenia (startupy, social media, PR). Nagle wszystkie odległe wydarzenia stają się dla czytelnika bardziej zrozumiałe, a przez to i sama historia. Autorzy nie stronią od humoru, ale przy tym traktują czytelnika poważnie – dokładnie wyjaśniają, skąd się wzięła Jadwiga Andegaweńska na polskiej scenie politycznej, skąd unia z Litwą lub jak długo trwały przygotowania do wielkiej bitwy.

Którędy na Grunwald?

M.Skorwider, B.Janiszewski, A.Jankowiak-Maik

Agora 2026

wiek: 12+

Powstanie warszawskie. Komiks paragrafowy

Dobrze zilustrowany i napisany komiks paragrafowy i to aż w 3 tomach. Po krótkim wstępie czytelnik wybiera, czy porusza się po komiksie jako Janek czy Zosia, a następnie próbuje dobrnąć do mety, co niestety nie jest takie proste. Można zostać złapanym przez Niemców, postrzelonym, itp. czyli tak właśnie jak to się działo w czasie powstania. Dzięki realistycznym ilustracjom i treści, czytelnik szybko wczuwa się w swojego bohatera a przy okazji przyswaja sporo informacji nt. życia w okupowanej Warszawie.

Powstanie warszawskie

J.Madejski, S.Czuba, il.R.Kucharski

IPN 2024

Wiek: 11+

U.Eco "Trzy opowieści"

Raport o stanie świata

"Trzy opowieści" U.Eco powstały kilka dekad temu, ale świat przez ten czas specjalnie się nie zmienił. Eco zachęca do życia bez wojen ("Generał i bomba"), apeluje o więcej empatii w stosunku do obcych ("Trzech kosmonautów") i więcej pokory wobec Wszechświata ("Karły z planety Gnu"). Jak wiadomo, mimo mijających dekad wojny wciąż wybuchają, obcy są źle widziani, w miastach unosi się gruba warstwa smogu, a ludzkość i uważa się za pępek Wszechświata.
Mimo wszystko warto poczytać Eco, bo spojrzeć z dystansu na świat i naszą cywilizację.

Trzy opowieści

U.Eco

Rebis 2005

B.Janiszewski, M.Skorwider "Wojny"

 Wydawało się, że wraz z oświeceniem i postępem technologicznym ludzkość dojrzeje i przestanie „bawić się w wojny”. A jednak obecnie mamy rok 2026, uczymy się sygnałów alarmowych, znów budujemy schrony i produkujemy miny. Marzenie o zmądrzeniu ludzkości wraz z postępem niestety okazuje się utopią.

W książce „Wojny” B.Janiszewski i M.Skorwider ze swadą i pewną dozą humoru opowiadają o tych dawnych i nowszych wojnach. Zaczynają historią o wojnie trojańskiej (wojna o kobietę, ale za pewne nie tylko), następnie mamy opowieść o dość kuriozalnej wojnie futbolowej, La Tomatinie, Zimnej Wojnie, wojnie hybrydowej, 6-dniowej, wojnach gangów, cyberwojnach, itp.

A w jakiej wojnie obecnie bierzemy udział? Z pewnością w hybrydowej. Na poziomie mikro - każdy ma też swoją wojnę pokoleń (bardzo zresztą zabawnie przez autorów przedstawioną). Ciekawa jest historia wojny futbolowej czyli opowieści o tym, jak niewiele trzeba by zginęło 2 tys. ludzi a konflikt i tak nie został rozwiązany. 

Mimo wszystko, choć wojny i tak będą, warto walczyć (starać się) o pokój.

Wojny

B.Janiszewski, M.Skorwider

Albus 2022

wiek: 12+

Kocie ścieżki. Wielka Brytania

Kolejna część serii Kocie ścieżki J.Jaworskiej o dalekich krajach, tym razem o Wielkiej Brytanii. Przewodnikiem po kraju jest kot Archie Flaffington.

Jak dla mnie to najciekawsza część z tych wydanych do tej pory. Pewnie dlatego, że o Wielkiej Brytanii każdy co nieco wie, a mimo to z książki można dowiedzieć się coś nowego, np. o podboju Wysp przez Rzymian, Wikingów i Normanów albo o tym, skąd wziął się Wilhelm Zdobywca. Przeczytamy też o podbojach kolonialnych, brytyjskich wynalazkach i kuchni.

Dużym atutem książki są jak zawsze pięknie namalowane koty, można je spotkać na prawie każdej stronie😊

Na blogu pisałam też o "Kocie ścieżki. Japonia"

Kocie ścieżki. Wielka Brytania

J.Jaworska

Mamania 2025

wiek: 10+

Czy Krzyżacy to fajni chłopacy?

Do historycznej serii wydawanej przez wyd. Agora mam podejście ambiwalentne. Z jednej strony każda książka jest napisana z werwą i humorem, można się sporo dowiedzieć (np. o tym, że za czasów pierwszych Piastów nagminnie handlowano niewolnikami), z drugiej jednak strony forma książki jest dość mocno zbliżona do komiksowej i czasem ma się wrażenie dość mocno poszatkowanej wiedzy, którą trudno ułożyć sobie w głowie w formie spójnej opowieści. Sam tytuł części o Krzyżakach jest też raczej mało udany, bo każde dziecko zna odpowiedź na to pytanie. A przy tym „Czy Krzyżacy..” w gruncie rzeczy opowiada przede wszystkim o późnych Piastach - od Krzywoustego począwszy, a na Kazimierzu Wielkim skończywszy.

Autorzy książki chcąc zaintrygować młodych czytelników wybrali formułę nieco przypominającą poczytną serię Strrrraszna historia – jest zabawnie, a przy tym trochę strasznie (wydłubywanie oczu, tortury). Jednak nasza rodzima seria autorstwa B.Janiszewskiego, M.Skorwidra i Babki od Histy jest napisana dobrą polszczyzną, którą dobrze się czyta. Autorzy nie boja się stosować ani młodzieżowej gwary ani współczesnych pojęć w stosunku do tamtych czasów (Śląska Dolina Krzemowa, średniowieczne start-upy), przez co książka nie nuży, a wręcz wciąga, co trudno powiedzieć o jakiejkolwiek książce dla młodzieży opisującej zagmatwany okres rozbicia dzielnicowego w Polsce. Trzeba jednak mieć na uwadze, że między wierszami autorzy promują też swoją wizję  świata (mroki średniowiecza, muzułmanie bardziej humanitarni od chrześcijan).

Finalnie trochę mimo wszystko przykro, że autorzy odzierają polską historię z mitu. Bolesław Chrobry, Bolesław Krzywousty są przedstawieni jako wielcy władcy, ale jednak ze sporymi wadami. Przez to pewnie bardziej zwyczajni, ale jednak chciałoby się wierzyć, że w dawnych czasach bywali władcy mężni, dzielni i bez wad. Autorzy książki wszystkie wady wyciągają na światło dzienne, niby jest wesoło, ale też trochę smutno☹.

Czy Krzyżacy to fajni chłopacy?

B.Janiszewski, M.Skorwider, Babka od Histy

Agora 2025

wiek: 12+

J.Medek "Dobry den", V.Havel "Skrzeciuchy"

Czechy. Kraj bliski i daleki zarazem. Choć każdy kojarzy krecika i piwo i hospody, mało kto wie coś więcej o historii Czech. A Czechy to nie tylko Praska Wiosna czy Układ Monachijski, ale też ruch husycki czy bitwa pod Białą Górą. J.Medek w książce „Doby den” wyjaśnia i przybliża różne zawiłości czeskiej historii, a robi to w sposób nieencyklopedyczny a zarazem konkretny.

Konstrukcja książki opiera się na liście stereotypów, jakie dotyczą Czechów – że są ateistami, konformistami, nie lubili walczyć. Medek pokazuje Czechów od mniej stereotypowej strony, przytacza fakty historyczne, które warto znać, bo historia Polski i Czech nie raz się zazębiała.

Książkę przeczytałam zachęcona poleceniem M. Szczygła, autora znakomitego cyklu reportaży o Czechach „Gottland”. Styl Medka różni się co prawda od stylu Szczygła, ale „Dobry den” również czyta się z zainteresowaniem.

Medek wspomina w swojej książce, że Czesi na dobrą sprawę wciąż nie rozliczyli się z epoką komunizmu i jest to wciąż odczuwalne. Trudną atmosferę z tamtych lat dobrze oddaje książka V.Havla „Skrzeciuchy”. Skrzeciuchy to ludzie, ale tacy jacyś dziwni; nawzajem na siebie donoszą, nie mają do siebie do zaufania, jeśli czegoś potrzebują, to zwykle załatwiają to przez telefon, a przy rozdziale stanowisk kompetencje się w ogóle nie liczą, tylko że ktoś kogoś zna.

Choć książka ma duże ilustracje, myślę że nie do końca będzie zrozumiała dla współczesnych dzieci, które zwykle nie wiedzą, jak wyglądało życie w czasach PRL w tzw. demoludach (może za wyjątkiem historio o śmieceniu w lesie i o telefonie, czyli o tym, co by było, gdyby nagle telefon został zabrany/odcięty). 

Krótkie historyjki czyta się dobrze, Havel bardzo trafnie opisał modelowego człowieka (czyli Skrzeciucha), którego stworzył system. Ton historyjek jest lekki i żartobliwy, jednak jak się można domyślać, konsekwencje istnienia Skrzeciuchów w przestrzeli społecznej były znaczące, a skutki widać nawet dziś. 

Dobry den

J.Medek

Mando 2025

Skrzeciuchy

V.Havel, R.Bączkowski

Stara Szkoła 2020

wiek: 12+

Ch.Dickens "Opowieść wigilijna" (komiks)

 Ch.Dickens i jego książki mocno kojarzą się z dydaktyką, jednak „Opowieść wigilijna” to historia zdecydowanie ponadczasowa i aktualna także dziś. Bo i dziś wielu ludzi nie chce świętować Świąt, choć za pewne z innych powodów niż E.Scrooge. Jednak każdy może chcieć zmienić się na lepsze, i „Opowieść wigilijna” o tym przypomina; czas jaki mamy, jest mocno określony i lepiej żyć tak, żeby na końcu życia nie żałować, tak jak żałował Scrooge – że nie kochał, nie współczuł i że w porę nie zauważył, tego co ważne.

Opowieść wigilijna 

Ch.Dickens

Egmont 2024

wie: 10+

K.Yamada, G.Barouch „Uwierz”

 „To jest właśnie ono. Twoje niepowtarzalne i cudowne życie. Najcenniejszy dar, jaki można otrzymać”.

"Uwierz" to książka podobna formą i treścią do wydanego kilka lat temu „Może”, również autorstwa duetu Yamada +Barouch. Znów mamy opowieść o życiu i jego potencjale w formie rozmaitych złotych myśli, trochę ze sobą powiązanych. Autor książki niezmiennie zachęca, żeby spróbować – nowych możliwości, pchnąć swoje życie do przodu i  jak zawsze nie zapomnieć zachwycić się pięknem świata.

Wiele z tych myśli każdy zna, ale dobrze sobie od czasu przypomnieć, że „Twoje wybory kształtują to, kim się stajesz”, droga do celu bywa trudna, a lęk bywa złym doradcą. Oraz że

„Nawet odrobina dobroci ma znaczenie.

Każdy gest życzliwości buduje.

Każdy kawałek współczucia uzdrawia.”

Uwierz

K.Yamada, G.Barouch

Levyz 2025

wiek: 6+

Ch.Grossetete "Święci", "Młodzi święci"

Wyd. Jedność wydało kilka lat temu dwie książki o Świętych – „Święci” i „Młodzi Święci”. W „Świętych” przeczytamy o postaciach, o których każdy słyszał, takich jak św.Franciszek lub Matka Teresa z Kalkuty, natomiast „Młodzi Święci” to bohaterowie zdecydowanie mniej znani – oprócz Dominika Savio czy Franciszka i Hiacynty znajdziemy tu krótką opowieść o Karolu Acutisie, Chiarze, jak też o kilku mało znanych młodych męczennikach z pierwszych wieków chrześcijaństwa.

Najciekawsza jest pierwsza część cyklu – „Święci”. Okazuje się, że nie każdy bohater tej książki już od małego wiedział, że chce być święty. Niektórzy, jak np. św. Ignacy Loyola najpierw był żołnierzem, a dopiero gdy został ranny zaczął się zastanawiać, co dalej zrobić ze swoim życiem. Każda z tych postaci wniosła bardzo wiele do tradycji Kościoła, były to osoby o niezwykłej wierze i chęci pomagania ludziom, które mogą inspirować także dziś.

Również historie o młodych świętych z XX/XXI wieku dobrze się czyta. Żyli oni całkiem niedawno i zazwyczaj niestety umierali młodo z powodu chorób, jednak już za życia budzili podziw współczesnych. Ich historie nieco różnią się od hagiograficznych opowieści ze średnich wieków. Malo jest tu „cudownych zdarzeń”, zamiast tego autorka książki skupiła się na cechach charakteru opisywanych postaci, żarliwej wierze w Boga i działalności dobroczynnej.

Znamienne, że o ile ci dawni święci często byli zakonnikami, święci współcześni już tak mocno o zakonie nie myślą i raczej pozostają osobami świeckimi. Ma to za pewne związek z tym, że i rola osób świeckich we współczesnym Kościele robi się coraz ważniejsza.

Forma książek jest bardzo atrakcyjna dla młodego czytelnika. Każda historia to około 2 stron tekstu + krótki komiks ze scenami z życia danego świętego oraz krótkie podsumowanie. Dzięki temu każdą historię czyta się dość szybko, co ważne zwłaszcza w przypadku młodszych czytelników. Obie książki polecamy dzieciom w wieku 9+ i starszym.

Święci

Ch.Grossetete

Jedność 2021

wiek: 9+