Koronkowa opowieść ("Jezioro łabędzie", "Ogród motyli", "Tyczka w Krainie Szczęścia")

Wiele osób zna balet "Jezioro łabędzie" P. Czajkowskiego, ale pewnie nie każdy dokładnie pamięta historię, która ten balet opowiada. Opowieść o białym i czarnym łabędziu można przeczytać w wielu miejscach, w tym także w niezwykłej książce wydanej przez wyd. Mamania i zilustrowanej przez Charlotte Gestaut. Tak jak sama muzyka baletu jest zadziwiająca, tak i książka Gestaut również, gdyż część ilustracji została misternie powycinana, tak że z daleka wyglądają jak fragment delikatnej koronkowej serwetki (mali melomani muszą więc książkę oglądać bardzo ostrożnie).

 

 

Trochę podobne wrażenie robi inna książka z tego samego wydawnictwa, "Ogród motyli" Laury Weston. Tym razem śmiało możemy tą książkę wręczyć najmłodszym czytelnikom, gdyż została wydrukowana na grubym kartonie. Czarno-białe obrazki też robią wrażenie misternych i delikatnych, ale w historii o cyklu życia motyli nie ma już delikatnych wycinanek, lecz solidne okienka do otwierania.

 

 

Mamania wydała też niedawno książkę Martina Widmarka "Tyczka w Krainie Szczęścia" z rewelacyjnymi ilustracjami Emilii Dziubak (więcej książek z jej ilustracjami tutaj). Tak jak i poprzednie książki ta również jest pięknie i elegancko wydana, ale sama treść opowieści jest dość niejasna i mało przekonująca. Niesamowite i wciągające ilustracje Dziubak jednak z pewnością są warte obejrzenia.

Tytuł: Jezioro łabędzie

Autor: il. Charlotte Gestaut

Wydawnictwo: Mamania 2016

Wiek: 5+

Tytuł: Ogród motyli

Autor: Laura Weston

Wydawnictwo: Mamania 2016

Wiek: 2+

Tytuł: Tyczka w Krainie Szczęścia

Autor: Martin Widmark, il. Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Mamania 2017

Wiek: 5+

„Długa wędrówka” M.Widmark, E.Dziubak

„Długa wędrówka” to historia spotkania; Sonii, błąkającej się samotnie ze swoją kotką i małego Adama, który po śmierci ukochanego psa traci chęć do życia.

„Długa wędrówka” to także kolejna książka duetu M.Widmarka i E.Dziubak. Tak jak poprzednie ich wspólne książki, („Tyczka w Krainie Szczęścia” i „Dom który się przebudził”), ta również porusza temat smutku i radzenia sobie w życiu po stracie; w „Tyczce..” odchodzi ukochany brat, „Dom..” opowiada o samotności po śmierci żony, w „Wędrówce..” umiera ukochany pies. I tak jak w pozostałych książkach nie podoba mi się narracja prowadzona przed Widmarka, za każdym razem opowiadana historia wydaje mi się albo zbyt banalna i przewidywalna („Dom”), albo zbyt nierealna ( „Tyczka”). Sam jednak pomysł na „Wędrówkę..” aby przedstawić, że być może nic nie jest przypadkowe i ma swoje określone miejsce i czas, jest oczywiście ciekawy i skłaniający do przemyśleń, zwłaszcza współcześnie, gdy wydaje się, że wszystko powinno być już na teraz i bez zwłoki. Czasem wędrówka (długa!) i oczekiwanie są konieczne.

Równolegle do tekstu mamy też narrację prowadzoną przez ilustracje Dziubak, która jak w pozostałych książkach, opowiada swoją interpretację tekstu Widmarka, dość sporo od siebie dodając. Dzięki niej trochę płaska historia nabiera zdecydowanej głębi.

"Długa wędrówka"

Martin Widmark, Emilia Dziubak

Mamania 2018

Wiek: 4+

M.Widmark, E. Dziubak "Dom, który się przebudził"

Larson, starszy człowiek mieszka sam w zapuszczonym domu. Gdy wydaje się, że już nic nie zmieni jego na wpół uśpionego życia wspomnieniami, niespodziewanie otrzymuje ziarenko, którym ma się zaopiekować... "Dom, który się przebudził" to kolejna książka o tym, jak nagle pojawia się życie tam, gdzie jeszcze niedawno wszystko było zastane i uśpione. A także o tym, że każda żałoba ma swój kres. Motyw znany, ale w gruncie rzeczy zawsze zadziwiający i poruszający.
 Zachwycają w "Domie" bardzo nastrojowe jak zwykle u E. Dziubak ilustracje, ale trochę gryzie "drewniana " warstwa tekstowa autorstwa M. Widmarka (historia o Larsonie jest jakoś mało przekonująca..) Tak jak we wcześniejszej książce autorstwa tego duetu ("Tyczka w krainie szczęścia") coś tu zgrzyta i myślę, że ta książka lepiej by funkcjonowała całkowicie bez tekstu. Byłoby wtedy więcej miejsca dla wyobraźni i niedopowiedzenia. Bardzo dużo przecież widać na samych ilustracjach, a resztę czytelnik może dopowiedzieć sobie sam...

 

 

Dom, który się przebudził

Martin Widmark, il. Emilia Dziubak

Mamania 2017

Wiek: 4+

Emilia Dziubak. "Rok w lesie" i inne

Grudzień, za oknami nie ma śniegu, no to pooglądajmy zimę chociaż na obrazku. Można np. w nowo wydanej przez Nasza Księgarnię książce, "Rok w lesie", z ilustracjami Emilii Dziubak. Tam zimą jest śnieg, wiosną wszystko kwitnie, a jesienią można znaleźć grzyby. Duży atut tej książki, to pokazanie, że ten sam las wygląda rozmaicie nie tylko w zależności od pór roku, ale także i miesięcy. No i że las to nie tylko drzewa, ale mieszka tam również wiele innych stworzeń, tak że czasem nawet bywa dość tłoczno. Swoją drogą dla mnie to "zatłoczenie" zwierzątkami i to jeszcze w dość wyrazistych kolorach, to trochę minus tej książki. Myślę jednak, że małym czytelnikom może się to spodobać, mogą nawet chcieć pójść z tą książką do lasu i sprawdzić jak się to ma w rzeczywistości.. 

Nieco bardziej stonowane kolory można spotkać w innej książce Dziubak – "Gratka dla małego niejadka" (rodzaj książki kucharskiej..) Ta książka to debiut pani Emilii, debiut zresztą doceniony, bo książka znalazła się w ścisłym finale konkursu na najpiękniejsze książki obrazkowe w Korei.

W założeniu, jak sądzę, "Gratka.." ma oswoić małych niejadków z jedzeniem, a z warzywami zwłaszcza. Nie wiem czy już są jakieś efekty terapeutyczne tej książki, lecz z pewnością warzywa i owoce są tu zilustrowane w sposób żywy i atrakcyjny (aż, chciałoby się zjeść!); wreszcie dzieci uciekające na widok "zielonego" na talerzu, mają szansę przyjrzeć się z bliska takiej np. kapuście. Starsze niejadki mogą sobie w "Gratce.." same przeczytać przepis na potrawę, a następnie osobiście go zrealizować, co również może pomóc w bardziej ochoczym podejściu do jedzenia..

Duży plus też dla książki za ćwiczenia aktywizujące dla dzieci (labirynty, rysowanki).

Dobre efekty dała współpraca Dziubak z Przemysławem Wechterowiczem. Powstały 3 ciekawe książeczki o tym, czego nie można zapominać w życiu: przytulania ("Proszę mnie przytulić"), uśmiechu ("Uśmiech dla żabki") i cieszenia się każdą chwilą ("W pogoni za życiem"). Jak komuś zdarza się zapominać, trzeba przeczytać!:)

 "Uśmiech dla żabki":

"W pogoni za życiem":

 

 

Tu krótki przewodnik jak traktować misie koala, zrymowany przez Rafała Witka. Trzeba np. wiedzieć, że "Grzbiet Koali to nie ścierka. Nie wysmaruj mu futerka. "itp. Swoją drogą dopiero z tej książki się dowiedziałam, że w Wilnie stoi pomnik ogromnej pisanki. Ilustracje Dziubak jak zawsze bardzo plastyczne. 

Na koniec jeszcze propozycja klasycznego zbioru wierszy i opowiadań dla dzieci, również z ilustracjami pani Emilii, "Klasycy dzieciom". Wbrew pozorom nie tak łatwo znaleźć ładnie zilustrowane wiersze, a to wydanie zdecydowanie zdaje egzamin. Szkoda tylko, że klasycy w tym wydaniu są raczej starszej daty, jak np.Maria Konopnicka czy Adam Mickiewicz (ach, te archaizmy!), przydałoby się jeszcze wydanie z wierszami Jana Brzechwy czy Juliana Tuwima.

Zapaleni fani twórczości Dziubak mogą zajrzeć też do jej książki o dinozaurach, "Horroru" M.Szeligi i przede wszystkim do trzech książek stworzonych wspólnie z M.Widmarkiem:
- "Wędrówka"
- "Tyczka w krainie szczęścia"
- "Dom, który się przebudził

- Tatusiu, czy dziesięć to dużo?




 

Tytuł: Rok w lesie

Autor: Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 2015

Wiek: 2+

 

Tytuł: Gratka dla małego niejadka

Autor: Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Albus 2011

Wiek: 3+

 

Tytuł: Proszę mnie przytulić

Autor: Przemysław Wechterowicz, Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Ezop 2014

Wiek: 2+

Tytuł: Koala nie pozwala

Autor: Rafał Witek, il. Emilia Dziubak

Wydawnictwo: Bajka 2016

Wiek: 2+

 

Tytuł: Klasycy dzieciom

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 2014

Wiek: 1+