D.Tung "Moje doskonale niedoskonałe ciało"

 „Życie w końcu się poukłada, gdy wyszczupleję. Czekają mnie sukcesy, będę atrakcyjna i wartościowa.”

Czy wszystko zaczęło się od uwag w domu, że za dużo je? A może od komentarza kolegi o fajnych (bo szczupłych) dziewczynach? Dokładnie nie wiadomo, ale nastoletnia Debbie pewnego dnia stwierdziła, że jej ciało wymaga radykalnej korekty. Musi schudnąć, poprawić cerę, pozbyć się cellulitu itd. Niestety mimo coraz większych wyrzeczeń, jej własne ciało stawało się coraz większym wrogiem, a na wskutek restrykcyjnej diety zaczęły jej wypadać włosy, na twarzy wyskoczył trądzik, miesiączkowanie ustało. A upragnionej kontroli nad ciałem (i życiem) nie było.

„I po tym wszystkim na co naraziłam swoje ciało, wciąż siebie nienawidziłam. Nawet bardziej, niż zanim zaczęłam kontrolować posiłki.(…) podskórnie czułam, że żadna zmiana wyglądu zewnętrznego nie naprawi bałaganu wewnątrz mnie.”

Debbie dochodzi do ściany. Rozumie, że jest chora i że dalej tak nie da rady. Małymi krokami zaczyna uczyć się kochać siebie, swoje ciało i mu ufać.

Książka D.Tung to komiksowa opowieść o zaburzeniach odżywiania, a tak właściwie o braku samoakceptacji. Główna bohaterka przechodzi długą drogę, by to odkryć. Książkę warto podrzucić komuś, kto się boryka z anoreksją, walczy ze swoim ciałem. Rzecz jasna zawsze warto o swoje ciało dbać, ale maniakalne liczenie kalorii to już mocny sygnał, że jest coś nie tak.

„Od kiedy zaczęłam być dla siebie łagodniejsza i przestałam siebie zawstydzać z powodu własnego ciała, przestałam też obsesyjnie szukać aprobaty”

Książka kończy się mocnym ostrzeżeniem dotyczącym MS i Internetu. Pokazywane tam życie (ciało) jest bardzo idealne, jednak tak naprawdę ono nie istnieje. To zaś, co istnieje naprawdę, to ciało które mam i z którym warto się zaprzyjaźnić.

O innej książce D.Tung "Wszystko w porządku" pisałam TU.

Moje doskonale niedoskonałe ciało

D.Tung

Nasza Księgarnia 2026

wiek: 13+

Z.Cernik, A.Skalova "Małe niedźwiedzie historie"

Czeska kultura ma to do siebie, że nie lubi podchodzić do życia zbyt serio. Ślad tego czeskiego luzu znajdziemy też w książce Z.Cernika „Małe niedźwiedzie historie”. Dwa niedźwiedzie – duży i mały – mieszkają razem w domku i co rusz wymyślają różne przygody. Udają misie panda, postanawiają wziąć udział w wyborach, postraszyć turystów na szlaku, „uwolnić” ludzi od cholesterolu (czyli od kur) itp…Bo nasze niedźwiedzie uwielbiają jeść, a przede wszystkim do wielu życiowych spraw podchodzą na luzie i z dystansem; nawet jeśli założony plan nie wyszedł, to i tak było fajnie😊

Książka spodoba się młodszym czytelnikom, którzy przy okazji śledzenia perypetii bohaterów dowiedzą się, co znaczy „wyświadczyć niedźwiedzią przysługę”, „życie jak w Madrycie”, „kiełbasa wyborcza”, „farbowany lis” itp.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Muchomor.

Małe niedźwiedzie historie

Z.Cernik, A.Skalova

Muchomor 2026

wie: 7+

M.Tolman "Jeżyk strażnik lasu"

 „Dawno, dawno temu wszystkim bardzo się spieszyło. (…) Każdy chciał dotrzeć dalej, wyżej, i na dodatek szybciej. Wszystko musiało być większe, liczniejsze i piękniejsze”.

W owej dawnej epoce był jednak ktoś, kto żył powoli. Był to mały jeżyk, który potrafił cieszyć się chwilą wśród otaczającej go przyrody. Ponieważ przyroda była jednak coraz bardziej przywalona śmieciami, nasz jeżyk zabrał się do działania, zbierał śmieci w najpierw lesie, potem w górach, a nawet na morzu..

„Jeżyk strażnik lasu” to krótka, ciepła historia z trochę przewidywalnym, choć nie to że nieważnym, przekazem. Trochę szkoda, że autorka nieco bardziej nie rozwinęła wątku jak żyć wolniej i uważniej. Warto do książki zajrzeć dla budującej puenty, a przede wszystkim dla jedynych w swoim rodzaju ilustracji holenderskiej autorki.

O innej książce Tolman pisałam TU.

Jeżyk strażnik lasu

M.Tolman

Widnokrąg 2026

wiek: 4+

L.Meddings „Klub Smutnych Duchów”

Wszystkim, którzy czują się inni, niewidoczni, nielubiani…”KSD” przypomina, że „smutnych duchów” jest całkiem sporo i żaden nie musi być samotny.

Główny bohater książki przez całą sobotę głowi się nad wypracowaniem, zwłaszcza, że wieczorem został zaproszony na imprezę. To duży problem, bo przecież…

„Jak ja w ogóle przeżyję tą imprezę?

Skoro nie potrafię nawet

powiedzieć „Cześć”?

Zgodnie z obawami, na imprezie towarzysko idzie mu źle, siedzi sam, aż do czasu gdy… zauważa innego ducha, czyli kogoś takiego jak on sam. Ten duch również z nikim nie rozmawia, rzadko się z kimkolwiek widuje, itd.

Jak znaleźć inne duchy? Wbrew pozorom nie jest to bardzo trudne. Zamiast patrzeć w podłogę lub w stronę towarzyskich gwiazd, trzeba rozejrzeć się dookoła i sprawdzić, czy rzeczywiście wszyscy dobrze się czują na imprezie. Całkiem możliwe, że nie jest się jedynym „duchem” w towarzystwie.

Książkowe duchy nie mają twarzy. I za pewne nie jest to przypadek, bo przecież nie ma znaczenia, czy duch to Michał, Zosia czy Marcin. Ich poczucie osamotnienia i niezrozumienia jest przecież bardzo podobne. Niezauważani przez dusze towarzystwa, czują się niewidzialni - jak duchy.

Klub Smutnych Duchów

L.Meddings

WAB 2023

wiek: 14+

O.Tallec "To jest moje drzewo"

 Wiewiórka kocha swoje drzewo i szyszki. Do tego stopnia, że nie chce dzielić się nim z innymi zwierzętami, a nawet postanawia zbudować mur, żeby za wszelką cenę ochronić swój stan posiadania. Jednak nawet budowa muru nie okazuje się idealnym rozwiązaniem, bo drzewa poza murem nagle stają się niesamowicie atrakcyjne..

„To jest moje drzewo” to krótka książka z nieoczywistą puentą. O tym, czy można mieć wszystko, czy warto budować mury, czy gdzieś się kończy chęć posiadania… Całkiem sporo tematów do przemyślenia jak na tak krótką i świetnie zilustrowaną historię.

Inne książki Talleca o których pisałam:

- "Już nie chcę być wiewiórką"

- "Mój najlepszy najlepszy przyjaciel"

- "Trochę dużo"

To jest moje drzewo

O.Tellec 

Druganoga 2022

wiek: 3+

O śmierci dla dzieci. C.-E.Schmidt "Oskar i pani Róża"

 Niesamowita książka dla dzieci (i nie tylko), o nieuleczalnej chorobie i śmierci. Choć słowo „śmierć”, „umarł” nie są zbyt lubiane w przestrzeni medialnej, każdy gdzieś z tyłu głowy wie, że śmierć jest, choć najlepiej póki co o tym nie myśleć.

C.-E. Schmidt podchodzi do tematu poważnie, a zarazem trochę z humorem, dzięki czemu z powodzeniem rozładowuje ciężar tematu. 10-letni Oskar jest chory na raka i to w dodatku nieuleczalnie.  Jego rodzice nie potrafią z nim o tym rozmawiać, na szczęście jest ciocia Róża. Nie tylko nie boi się rozmawiać o śmierci, ale postara się również o to, by chłopiec nie bał się nieuniknionego końca, a jego ostatnie dni były na tyle dobre, na ile się da.

Bardzo dobry jest styl autora. Unika frazesów, choć co jakiś czas czytelnik natyka się na głęboką myśl, dotyczącą oczywiście spraw ostatecznych. Aby oswoić pustkę i grozę nieuniknionego końca, pani Róża proponuje Oskarowi by zaprzyjaźnił się z Panem Bogiem i pisał do niego listy. Czy ta forma spodoba się osobom, które Boga nie znają? Książka jest adresowana do młodszych dzieci, które zwykle względem Boga uprzedzeń nie mają. „Oskar i pani Róża” niesie natomiast coś bezcennego – pociechę, pogodzenie się z losem, a także – naukę jak cieszyć się każdą chwilą nawet krótkiego życia.

"Oskar i pani Róża", to piękna książka. Bywa lekturą szkolną, ale polecam ją każdemu.

„(…) Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie. Musi być wyrafinowany, stać się po trosze artystą(…)”

Oskar i pani Róża

C.-E.Schmidt

Znak 2023

M.Krajnik "Moja droga do domu - historia małej wojowniczki"

Choć współczesna medycyna szybko się rozwija, ciąża i poród to wciąż jest wydarzenie, nad którym nie ma do końca kontroli. I o ile większość dzieci rodzi się w terminie lub po, czasem niektórym dzieciom bardzo się spieszy na świat i rodzą się o wiele za wcześnie.

Urodzenie wcześniaka oznacza dla niego już na starcie dłuższy pobyt w szpitalu. Musi pewien czas spędzić w inkubatorze, bywa że jest intubowany i podłączony do respiratora. Czasem zakłada mu się kaniule i karmi przed sondę pokarmową. Jakby tego wszystkiego było mało, bywa, że mały wojownik musi pokonać choroby, które pojawiają się nagle, jak np. sepsa.

Książka M.Krajnik opowiada o wszystkich trudach początku życia wcześniaka. Językiem prostym, który zrozumie też mniejsze dziecko. Urodzenie wcześniaka oznacza walkę od samego początku i dla matki i dla dziecka, zwykle o wiele większą niż w przypadku urodzenia w terminie. Ale jest to droga, którą dzięki wsparciu współczesnej medycyny można przejść zwycięsko i którą przeszło już wielu rodziców.

Moja droga do domu - historia małej wojowniczki

M.Krajnik

Ostrów Wielkopolski 2025

wiek: 5+