C.Kruusval „Jabłonka Eli”

 Ela i jej kolega uwielbiają bawić się na jabłonce w ogrodzie. Pewnej wietrznej nocy jednak jabłonka przewraca się od naporu wiatru. Dzieciom jest smutno, tęsknią za ukochanym drzewem. Na szczęście przychodzi wiosna, a z nią…

„Jabłonka Eli” to krótka opowieść o porach roku, cyklu życia i odradzaniu się przyrody. Oprócz spokojnej narracji pewnie największym jej atutem są szczegółowe ilustracje, które pozwalają na snucie równoległej opowieści o przyrodzie i przydomowych pracach.  „Jabłonka Eli” między słowami opowiada także o tym, jak ważne i atrakcyjne jest dla dzieci bycie blisko natury, nawet takiej w mieście.

A o innych przygodach Eli pisałam TU.

Jabłonka Eli

C.Kruusval

Zakamarki 2009

wiek: 2+

W.Holzwarth, W.Erlbruch „O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę”

Książki poruszające tematy fizjologiczne wydają się mało subtelne, jednak przedszkolaki je uwielbiają, nawet te niezbyt czytaniem zainteresowane.

"O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę” to książka w zasadzie już kultowa, a przez to mało dostępna. O czym opowiada można się domyśleć już z tytułu, a sama lektura dotyczy przede wszystkim rozmaitych kształtów kup. Książka jest inteligentnie i dowcipnie napisana i zilustrowana, polecamy dzieciom 2+.

"Drogocenna kupa" to książka w rodzaju tych, których nie należy brać dosłownie. Jej krótka akcja toczy się wokół ni mniej ni więcej tylko walki o kupę, a wszystko kończy się wręcz spektakularnie!

Dorośli mogą mieć wątpliwości, czy kupa to dobry temat na książkę i czy nie lepiej było wydrukować na tym papierze jakiegoś poważniejszego dzieła. Argumentami przemawiającymi za tą książką jest z pewnością fakt, że większość przedszkolaków nie przejdzie obok niej obojętnie, a wręcz będzie zachwycona, że jakiś autor wykazał się tak dużym poczuciem humoru. Bo „Drogocenna kupa” to przede wszystkim fantazja o tym, co by było, gdyby… Jednak bez obaw, czytelnicy ceniący dydaktykę również będą zadowoleni, bo w „Drogocenniej kupie” został zawarty też ważny element edukacyjny.

Starszym dzieciom (9+), również zainteresowanym tematem, polecamy "Książkę o kupie" M.Rezkovej, o której pisałam TU. A TU i TU można znaleźć książki poświęcone tematowi pieluszek i nocników.

O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę

W.Holzwarth, W.Erlbruch

Hokus-Pokus 2011

Wiek: 2+

Drogocenna kupa

N.Venturi

Dwie Siostry 2025

wiek: 4+

J.Norbury „Taki piękny świat”

 „ (…) świat może być piękny, jeśli zdecydujesz, że tak chcesz na niego patrzeć”

„Taki piękny świat” czyli kolejna odsłona przygód Wielkiej Pandy i Małego Smoka, choć tak jak i w poprzednich książkach, tu również akcji jest niewiele, a za to bardzo dużo uniwersalnych przemyśleń nt. życia. Stąd za pewne każdy kto do tej książki zajrzy, znajdzie w niej coś innego, w zależności od tego na jakim etapie życia się znajduje.

Inne książki Norbury, o których pisałam na blogu:

- Wielka Panda i Mały Smok

- Podróż. Wielka Panda i Mały Smok

- Kot, który nauczał zen

- Podążaj za księżycem

Taki piękny świat

J.Norbury

Albatros 2025

B.Janiszewski, M.Skorwider "Wojny"

 Wydawało się, że wraz z oświeceniem i postępem technologicznym ludzkość dojrzeje i przestanie „bawić się w wojny”. A jednak obecnie mamy rok 2026, uczymy się sygnałów alarmowych, znów budujemy schrony i produkujemy miny. Marzenie o zmądrzeniu ludzkości wraz z postępem niestety okazuje się utopią.

W książce „Wojny” B.Janiszewski i M.Skorwider ze swadą i pewną dozą humoru opowiadają o tych dawnych i nowszych wojnach. Zaczynają historią o wojnie trojańskiej (wojna o kobietę, ale za pewne nie tylko), następnie mamy opowieść o dość kuriozalnej wojnie futbolowej, La Tomatinie, Zimnej Wojnie, wojnie hybrydowej, 6-dniowej, wojnach gangów, cyberwojnach, itp.

A w jakiej wojnie obecnie bierzemy udział? Z pewnością w hybrydowej. Na poziomie mikro - każdy ma też swoją wojnę pokoleń (bardzo zresztą zabawnie przez autorów przedstawioną). Ciekawa jest historia wojny futbolowej czyli opowieści o tym, jak niewiele trzeba by zginęło 2 tys. ludzi a konflikt i tak nie został rozwiązany. 

Mimo wszystko, choć wojny i tak będą, warto walczyć (starać się) o pokój.

Wojny

B.Janiszewski, M.Skorwider

Albus 2022

wiek: 12+

C.Croos-Muller "Dużo szczęścia! Krótki podręcznik przetrwania"

 Brain2Body

Tytuł i treść książki „Dużo szczęścia! Krótki podręcznik przetrwania” z jednej strony sugerują, że szczęście jest na wyciagnięcie ręki, ale też podają konkretne wskazówki, jak to dobre samopoczucie osiągnąć.

Ten niewielki poradnik nie zawiera wielostronicowych wywodów i tysiąca dobrych rad. Za to po krótce skupia się na 12 technikach, które doraźnie mogą pomoc w trudniejszych chwilach poprzez bezpośredni wpływ na mózg. Jeśli ktoś ma skłonność do drążenia ponurych myśli, melancholii, czarnych wizji rzeczywistości, ta książka jest dla niego. Autorka proponuje, by skakać, gwizdać, podnosić głowę do góry, tańczyć, biegać, szukać pięknych widoków itp. Dzięki tym ćwiczeniom ciało zacznie wysyłać do mózgu nowe, pozytywne informacje, a przez to mózg rozwinie pozytywne myśli; nie będziemy się topić w ponuych myślach, ale wypłyniemy na powierzchnię.

Jest o co walczyć, bo wg autorki, w ten sposób można wytrenować psychiczna odporność, a w konsekwencji, lepiej sobie radzić z kryzysami, zarówno życiowymi jak i zdrowotnymi (szczęśliwy człowiek jest zdrowszy!) Osobiście najbardziej w książce spodobała mi się porada by kolekcjonować dobre wspomnienia i oglądać piękne widoki. Koncentracja na nich powoduje, że negatywne myśli usuwają się w cień.

Choć książka została wydana dość dawno temu, przeczytałam o niej całkiem niedawno na blogu Maki w Giverny.

Dużo szczęścia! Krótki przewodnik przetrwania

C.Croos-Muller

Media Rodzina 2014

Kocie ścieżki. Wielka Brytania

Kolejna część serii Kocie ścieżki J.Jaworskiej o dalekich krajach, tym razem o Wielkiej Brytanii. Przewodnikiem po kraju jest kot Archie Flaffington.

Jak dla mnie to najciekawsza część z tych wydanych do tej pory. Pewnie dlatego, że o Wielkiej Brytanii każdy co nieco wie, a mimo to z książki można dowiedzieć się coś nowego, np. o podboju Wysp przez Rzymian, Wikingów i Normanów albo o tym, skąd wziął się Wilhelm Zdobywca. Przeczytamy też o podbojach kolonialnych, brytyjskich wynalazkach i kuchni.

Dużym atutem książki są jak zawsze pięknie namalowane koty, można je spotkać na prawie każdej stronie😊

Na blogu pisałam też o "Kocie ścieżki. Japonia"

Kocie ścieżki. Wielka Brytania

J.Jaworska

Mamania 2025

wiek: 10+

R.Brian „Z głową przed ekranem. Jak mądrze korzystać z telefonu i internetu”

Temat uzależnienia od ekranów/ internetu spędza sen z powiek rodziców, pedagogów i nie tylko, choć właściwie jako społeczeństwo jesteśmy uzależnieni już wszyscy, zarówno dzieci jak i dorośli. Bo Internet to dużo plusów, ale w zasadzie równie dużo minusów, zwłaszcza na poziomie społecznym. Co raz można natknąć się na wstrząsające raporty nt. negatywnych skutków uzależnienia dla młodych, więc nie ma wyjścia, trzeba walczyć, uświadamiać, proponować opcje, choć myślę, że ten dawny poziom interakcji społecznych mógłby zostać przywrócony tylko przez jakiś kataklizm, kiedy Internet by po prostu przestał działać.

Książka „Z głową przed ekranem” krótko i zwięźle opowiada o korzyściach i niebezpieczeństwach związanych z dostępem do sieci. Dzieci dowiedzą się z niej, że niektóre treści są szkodliwe, niektóre nieprawdziwe, generalnie lepiej unikać publikowania zdjęć i podawania danych osobowych. Konieczne jest też szanowanie granic, zarówno swoich jak i innych, bo w mediach społecznościowych roi się od trolli, botów i dręczycieli. Dobrze też zdawać sobie sprawę, jak dostęp do mediów społecznościowych/gier wpływa na poziom dopaminy i że jej wyregulowanie trochę trwa.

Mimo wszystko najciekawszy fragment książki to wg mnie ten dotyczący powodów sięgania po telefon/gry; jest to zazwyczaj zmęczenie, nuda, zdenerwowanie lub smutek. Oczywiście dorośli w takich sytuacjach również co raz częściej najpierw sięgają właśnie po telefon/komputer – żeby się po prostu emocjonalnie wyregulować. Autorka książki zachęca jednak do poszukania balansu; warto przyjrzeć się okolicznościom sięgania po telefon, wyznaczyć mu limity czasowe, żeby czas ekranowy był raczej aktywny niż pasywny, żeby po krótce – odzyskać kontrolę nad swoim życiem, gdzie telefon jest tylko dodatkiem.

Z głową przed ekranem

R.Brian

Debit 2025

wiek: 8+