Album Międzynarodowego Centrum Kultury "Mitoraj"

Przechadzając się po krakowskim rynku, można napotkać ogromną rzeźbę przedstawiającą głowę Erosa autorstwa Igora Mitoraja, jednego z ciekawszych współczesnych polskich rzeźbiarzy. Największą kolekcję jego rzeźb można obecnie oglądać w toskańskiej Pietrasancie, do 30 września br. kilka jego dzieł znajduje się też w Pabianicach.

Album „Mitoraj” powstał z okazji wielkiej wystawy dzieł artysty w Krakowie w 2003 r., w książce jednak znalazły się też zdjęcia z plenerowej wystawy rzeźb artysty w Paryżu oraz w Rzymie. Trzeba przyznać, że rzeźby Mitoraja świetnie komponują się z miejską przestrzenią. Pomysł, by place miast zamienić w przestrzeń wystawienniczą, genialnie się sprawdza.

Mitoraj w swoich dziełach mocno nawiązuje do sztuki antycznej, a zarazem interpretuje ją po swojemu. W efekcie widz dostaje sztukę, która z jednej strony jest wyraźnie osadzona w kulturze europejskiej, ale zarazem czuje się w niej współczesne rozedrganie i płynność. Sztuka Mitoraja nie obala antycznych wzorców sztuki, stanowi natomiast ciekawy pomost między przeszłością a czasami współczesnymi.

Mitoraj to zresztą niejedyny wybitny współczesny rzeźbiarz, które prace upiększają przestrzeń miast. Warto zwrócić uwagę na balansujące prace częstochowskiego rzeźbiarza Jerzego Kędziory (np. na Starym Rynku w Częstochowie czy wzdłuż Kładki Ojca Bernatka w Krakowie). Wybitnym artystą, który dzięki swoim instalacjom z powodzeniem przekształca miasto w przestrzeń wystawienniczą, jest też lublinianin Jarosław Koziara.

Mitoraj

Międzynarodowe Centrum Kultury 2006

B.Landmann „Jak zostałem malarzem: Marc Chagall”

Marc Chagall to XX-wieczny artysta, który stworzył swój unikalny malarski styl. Urodził się w rodzinie żydowskiej w Witebsku na Białorusi. Choć większość życia spędził we Francji, Witebsk i magiczny świat dzieciństwa były stale obecne w jego obrazach.

W książce „Jak zostałem malarzem: Marc Chagall” artysta sam opowiada o swoich początkach, o szukaniu życiowej drogi i swojego stylu. Choć żył w trudnych czasach dwóch wojen światowych i rewolucji w Rosji, malarstwo zawsze było dla niego najważniejsze, choć często okupione wieloma wyrzeczeniami.

B.Landmann za pomocą pięknych form przestrzennych prezentuje ten na wpół-baśniowy świat Chagalla, tak dobrze znany z jego obrazów. Książka przesycona jest niebieskim i fioletem, kolorami które malarz często stosował w swoich dziełach. Nie znajdziemy w niej niestety reprodukcji dzieł artysty, ale ilustracje Landmann skutecznie zachęcają do zapoznania się z twórczością artysty. Co ciekawe, w późniejszym okresie życia Chagall już nigdy nie odwiedził rodzinnego Witebska – chciał zachować go w pamięci takim, jakim zapamiętał go z dzieciństwa.

Jak zostałem malarzem: Marc Chagall

B.Landmann

Libra 2025

wiek: 10+

M.Rusinek, M.Szomko, J.Rusinek "Trampki Vincenta"

Opowieść o malarzu

Niedoceniany za życia Vincent van Gogh obecnie jest ważną częścią kultury popularnej. Motywy z jego obrazów można spotkać na koszulkach, skarpetkach, kubkach, itp. W swojej książce „Trampki Vincenta” M.Rusinek i M.Szomko postanowili przybliżyć dzieciom postać słynnego malarza i jego twórczość.

„Trampki Vincenta” nie jest typową biografią, ani albumem z reprodukcjami, a bardziej opowieścią o poszczególnych dziełach z krótkim komentarzem odnośnie życia malarza. W książce przeczytamy o cyklu słynnych słoneczników i dlaczego Van Gogh je stworzył,  a także o „Gwieździstej nocy” czy „Sypialni w Arles”. Autorzy książki sięgnęli też do mniej znanych dzieł Van Gogha, takich jak „Most Langlois w Arles”, „Oleandry” czy „Widok Morza w Saintes-Maries”, stąd i nawet ci czytelnicy dobrze ze sztuką Van Gogha zaznajomieni, mogą dowiedzieć się czegoś nowego.

W książce wyczuwa się szczególną czułość autorów do bohatera opowieści; Van Gogh nie miał łatwego życia, do biedy i niełatwego charakteru dołączyły się problemy psychiczne. Autorzy wprost o nich nie wspominają, jednak starają się przybliżyć młodemu czytelnikowi te cechy charakteru artysty, które są warte naśladowania – podążanie własną ścieżka, wiara w wartość swojej sztuki. Pewne jest, że Van Gogh nigdy nie zdradził siebie jako artysta, zawsze malował tak jak patrzył na świat. Na ilustracjach J.Rusinek Van Gogh wydaje się pogodzony z sobą i ze światem, jego twarz jest łagodna, nie ma w nim tego napięcia, które bije z jego obrazów. Dobrze jest spojrzeć na artystę również z tej perspektywy.

Trampki Vincenta

M.Rusinek, M.Szomko, J.Rusinek

Zygzaki 2025

wiek: 10+

A.Rodin: fugit amor, portret intymny

Komiksowa biografia wybitnego rzeźbiarza XIX w. Augusta Rodina. Jego życie w książce zostało podzielone na 3 etapy (trochę jak w przypadku Picassa); okres życia z Rose, następnie z Camille Claudel i na końcu z Claire. Mimo tego rozróżnienia na każdym kroku widać, że dla artysty zawsze najważniejsza była sztuka, choć wpływ Claudel na jego twórczość wciąż jest tematem debat ekspertów. Dużym atutem komiksu są nastrojowe ilustracje J.Alessandry, które na znane rzeźby pozwalają spojrzeć świeżym okiem.

A.Rodin: fugit amor, portret intymny

E.Simon, J.Alessandra

Scream 2020

wiek: 15+

B.Cameron "Kot Moneta"

Pełne wdzięku koty bywają częstymi towarzyszami artystów, i tak też jest w książce ”Kot Moneta”. Słynny impresjonista posiada tylko kota z porcelany, Chicę, ale figurka pewnego dnia ożywa i zaczyna hasać po pracowni, po czym nagle wpada do jednego z obrazów Moneta, a artysta za nim. Ta sztuczka powtarza się w książce cztery razy, stąd dzieci mają szansę poczuć, jakby to było znaleźć się nagle na plenerze z obrazu „Lunch”, na paryskim dworcu Saint-Lazare, na promenadzie na plaży w Trouville i oczywiście na słynnym mostku nad stawem w ogrodzie Moneta.

„Kot Moneta” to krótka i zabawna historia, pomagająca już najmłodszym dzieciom oswajać się ze sztuką.

Kot Moneta

B.Cameron

Czytalisek 2022

wiek: 3+

A.Edney „Kot”

 „Kot” A.Edneya to w rzeczywistości album sztuki. Znajdziemy tu mnóstwo obrazów z kotami, egipskie rzeźby i obrazy całkiem współczesne. Wszystkie koty są do siebie podobne, a zarazem różne, w zależności od malarskiej wizji artysty. Dodatkowo autor umieścił w książce wiele cytatów dotyczących kotów.

„Kot” to ciekawa książka dla wszystkich miłośników kotów i sztuki, mocniej nawiązująca do klasyki niż żartobliwa „Galeria kotów”.

Kot

A.Endrey

Arkady 2008

Wydawnictwo Dolnośląskie "Świadectwa Sztuki"

 Świadectwa Sztuki to udana seria o malarzach i sztuce wydana wiele lat temu przez Wydawnictwo Dolnośląskie. Kilka z tych albumów to rodzaj artystycznej biografii; czytelnik poznaje trochę faktów z życia artysty, a następnie śledzi jego dokonania artystyczne, także pod kątem używanej techniki. Trzeba przyznać, że ciekawa jest zwłaszcza część o P.Gaugainie, widać, jak mocno artysta rozwinął się w swojej sztuce w czasie życia. Wielka szkoda, że V.van Gogh żył tak krótko, bo aż do końca życia tworzył prawdziwe arcydzieła. Niestety wielu artystów, zwłaszcza tych bardziej rewolucyjnych, przez dłuższy czas borykało się z biedą i niezrozumieniem, a uznanie przyszło dopiero po latach.

Manet

P.Wright

Wyd.Dolnośląskie 1994

S.Zientek "Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn"

 

O kobietach w sztuce nigdy się za wiele nie mówiło. S.Zientek postanowiła wypełnić tę lukę i nie tylko stworzyła książkę o artystkach, ale w dodatku są to artystki polskie. Znajdziemy tu szereg artystek trochę znanych, jak T.Łempicka, Z.Stryjeńska, czy M.Abakanowicz, lecz też sporo tych znanych mniej, jak M. Muter, A.Bilińska czy E. Rosenstein.

Dobrze się czyta książkę Zientek. Każdy rozdział/biografia ma akurat taką długość, żeby zdążyć przeczytać w czasie krótkiego wieczoru, a przy tym wciąż jest o czym pomyśleć. Życie artystek nie było bynajmniej usłane różami, często z trudem wiązały koniec z końcem, łączyły życie rodzinne z pasją. Choć książka ma formę biografii, Zientek pisze o swoich bohaterkach językiem żywym i atrakcyjnym. Polecam wszystkim pasjonatom sztuki i biografii.

Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn

S.Zientek

Agora 2023

Kto ukradł tort czyli książki na spostrzegawczość T.Tjong-Khinga

 Mamy już w Polsce wszystkie cztery książki z tortem zilustrowane przez The Tjong-Khinga, które ćwiczą spostrzegawczość u najmłodszych. W każdej części jest znikający tort i ci sami bohaterowie, choć fabuła między częściami nie jest ze sobą powiązana. Oprócz tytułowej afery wokół tortu warto w każdej książce również zwrócić uwagę na bohaterów drugoplanowych, ich emocje i przygody. Każdy z nich jest inny i przeżywa swoje indywidualne perypetie (mały królik gubi swoją przytulankę, rycerz walczy z potworami, mysz po kolei zjada wszystkie swoje lizaki, elegantka ciągle myśli o swojej urodzie itp.)

Moja ulubiona część to „Wielki piknik”. Bohaterowie wspólnie wybierają się na wycieczkę, gdy nagle okazuje się, że torty zniknęły. Kto jest złodziejem i czy można to wydedukować z wcześniejszych ilustracji? Finalnie ci najbardziej podejrzani okazują się niewinni, a winowajcą okazuje się ktoś całkiem inny.

Wśród wszystkich części trochę wyróżnia się „W pogoni za sztuką” (my mamy niemieckie wydanie „Kunst mit Torte”). Fabularnie moim zdaniem najsłabsza, rekompensuje to jednak reprodukcjami obrazów znanych mistrzów, które stają się tłem gonitwy za złodziejem obrazu (oczywiście z tortem). Podczas lektury dzieci mogą się oswoić ze znanymi dziełami sztuki, a na wyklejce na wszelki wypadek znajduje się podpowiedź dla rodzica😉

O wyszukiwankach dla maluchów pisałam też już TU

Wielki piknik

The Tjong-Khing

Dwie Siostry 2012

Wiek: 2+