piątek, 8 maja 2026

M.Strękowska-Zaremba "Przemek wstaje zawsze lewą nogą"

 „Zacząłem szukać pomysłów na życie na jednej nodze. Okazało się, że jest wiele możliwości. Chciałem wierzyć, że znajdę w sobie silę, żeby z nich skorzystać.”

Amputacja nogi dla wielu brzmi jak wyrok. Również i Przemysław Świercz pewnego dnia dowiaduje się, że nie będzie miał już prawej nogi. Jednak się nie załamuje, tylko żyje dalej, najlepiej jak potrafi.

Książka „Przemek..” to tak właściwie opowieść o tym, co można robić mając tylko jedną nogę, jak wygląda to nowe życie. Przemek tak stara się żyć na ile to możliwe tak jak wcześniej, choć wszystkie liczne pasje sportowe przekuł na jedną – amp futbol. Sport dla Przemka był zawsze źródłem dużej życiowej satysfakcji i tak jest dalej, choć wydawałoby się to niemożliwe. Za pewne kluczem do sukcesu jest fakt, że Przemek nie skupia się na tym, co stracił, a bardziej na tym, co może robić. Za pewne pomaga mu też w tym życiowy optymizm, dyscyplina sportowca, a także trening mentalny od którego jest ekspertem. Bo choć czarne myśli są często bardzo blisko, Przemek wie, że zagłębianie się w nie, to droga donikąd.

Już po wypadku Przemek założył rodzinę, cały czas też realizuje się zawodowo. I daje przykład, jak można dobrze żyć pomimo trudności. Wydaje się nawet, że jest szczęśliwszy, niż wielu ludzi, którzy mają obie ręce i nogi, a całkiem nie doceniają tego co mają.

Można by powiedzieć, że to duża życiowa niesprawiedliwość, że Przemek, który był bardzo aktywnym sportowcem, stracił tak dużo w momencie kontuzji. Jednak to, co najważniejsze, wciąż ma;

„(…) amputacja nie zwalnia mnie z bycia dobrym człowiekiem, mężem, ojcem, bratem, zawodnikiem. Żyję z nią, ale się nią nie usprawiedliwiam”

„Czasem bywa trudno (…) ale wtedy biorę głęboki wdech i mowie sobie, że dam radę. Bo dziś jest gorzej, ale jutro będzie lepiej.”












Przemek wstaje zawsze lewą nogą

M.Strękowska-Zaremba

Fundacja Diversum 2023

czwartek, 7 maja 2026

J.Kuefler „Większy niż trzmiel”

 „Nasza miłość jest mała,

Ale duża zarazem.”

„Większy niż trzmiel”, czyli krótka, ciepła książka o bliskości i miłości. Mama dziecka opowiada mu, że jest większe niż wiele zwierząt (ptaki, zające, gąsienice), ale zarazem wciąż małe (mniejsze od słonia, strusia, czy galaktyki). Jest małe i zarazem duże - tak jak każda miłość.









Większy niż trzmiel

J.Kuefler

Frajda 2023

wiek: 3+

niedziela, 3 maja 2026

Co byś powiedział swojemu najlepszemu przyjacielowi? S.Verde „Słowa, które mówię sobie”

„Wszyscy możemy wybierać

Słowa, które mówimy do siebie.”

Choć nie zawsze to dobrze widać, każdy dzień spędzamy w dużej mierze na wewnętrznym monologu ze sobą samym. Od tego, jakie słowa wtedy padają, zależy nasze samopoczucie, działanie, a więc i jakość życia.

S.Verde w swojej krótkiej książce już na początku zwraca uwagę, że do tych słów nie warto podchodzić bezkrytycznie. Bywa, że nawet mój potencjalny sprzymierzeniec, czyli „umysł podsuwa mi słowa, w których brakuje miłości i życzliwości (…)

Ale te słowa nie są prawdą (…)”.

Autorka radzi, jak zatrzymać potok złych i często nieprawdziwych myśli; trzeba się zatrzymać, odetchnąć, „by odnaleźć własne słowa, które są prawdziwe”. I tu Verde przytacza kilka sytuacji, które w pewien sposób można obrócić poprzez zmianę słów, które do siebie mówimy. Zamiast mówić sobie, że nie mogę czuć smutku, można sobie na niego pozwolić, zamiast przekonania, że zawsze już będę czuć się źle, można sobie pomyśleć, że wszystkie uczucia przemijają, zamiast zniechęcenia po porażce, można sobie powiedzieć, że to właśnie przez próbowanie się uczymy, itd.

To już truizm, że pozytywne afirmacje potrafią mieć realny wpływ na życie. Ale żeby tak się stało, muszą być wcześniej zakorzenione, czyli brzmieć szczerze i autentycznie wynikać choćby z najmniejszej nadziei, która się tli na dnie serca.

„Kiedy niemiły głos staje się głośny,

A ja czuję się przygnębiony,

Mogę powiedzieć sobie:

 

Jestem wystarczający.

Na tym świecie mam znaczenie.”




 






Słowa, które mówię sobie

S.Verde

Mamania 2026


sobota, 2 maja 2026

A.Gębka, K.Minasowicz „Mur”

 Paweł mieszka z rodzicami w domu z ogrodem. Pewnego dnia obok wprowadzają się Oni. Tata Pawła postanawia zbudować mur, bo przecież Oni są niebezpieczni i groźni.

„Mur” A.Gębki to książka z jasnym i raczej przewidywalnym przeslaniem. Choć tytułowy mur budowany przez tatę Pawła ma chronić, tak naprawdę coraz bardziej odgradza rodzinę od świata, a życie za murem staje się coraz bardziej nieznośne.

Z jednej strony trochę szkoda, że Gębka nieco nie zniuansował tej historii – jak wiadomo, Oni bywają różni, zarówno dobrzy, jak i źli. Jednak „Mur” to książka dla dzieci a nie obszerny reportaż, a głównym celem autora było pokazanie, co mur/uprzedzenia/stereotypy robią z ludźmi. Tata Pawła nawet nie próbował się dowiedzieć, czy Oni są naprawdę tak źli, jak to wynikało z tv, którą namiętnie oglądał. Zbudował mur, najpierw w swoim sercu, a potem na zewnątrz, który z czasem stał się więzieniem. „Mur” to więc również ostrzeżenie przed tym, co się stanie, jeśli z góry uznamy że ktoś jest zły i postawimy w życiu mur.

„Mur” to oczywiście książka o uchodźcach, emigrantach. O tych, którzy nie chcą być zamykani w obozach i gettach, nie chcą żyć z zasiłków, ale chcą bezpiecznie żyć i pracować w nowej ojczyźnie oraz mieszkać na tej samej ulicy co my.

















Mur
A.Gębka, K.Minasowicz
Widnokrąg 2026
wiek: 9+

piątek, 1 maja 2026

P.Wilkoń, J.Wilkoń "Złoto króla Otakara"

Czy dobrze chcieć w życiu pieniędzy i coraz więcej pieniędzy? „Złoto króla Otakara” to krótka historia P.Wilkonia o królu Otakarze, który lubił złoto, ale to lubienie jakoś wymknęło mu się spod kontroli i chciał go mieć coraz więcej i więcej. Ten motyw w książkach jest dość znany, P.Wilkon jednak całą historię opowiada z pewną dozą subtelności, pozwalając głównemu bohaterowi na wewnętrzną przemianę. 

Największe wrażenie w książce robią piękne ilustracje J.Wilkonia. Można je oglądać wielokrotnie i zachwycać się malarskim światem artysty.

















Złoto króla Otakara
P.Wilkoń, J.Wilkoń
Tatarak 2026
wiek: 5+

niedziela, 19 kwietnia 2026

B.Landmann „Jak zostałem malarzem: Marc Chagall”

Marc Chagall to XX-wieczny artysta, który stworzył swój unikalny malarski styl. Urodził się w rodzinie żydowskiej w Witebsku na Białorusi. Choć większość życia spędził we Francji, Witebsk i magiczny świat dzieciństwa były stale obecne w jego obrazach.

W książce „Jak zostałem malarzem: Marc Chagall” artysta sam opowiada o swoich początkach, o szukaniu życiowej drogi i swojego stylu. Choć żył w trudnych czasach dwóch wojen światowych i rewolucji w Rosji, malarstwo zawsze było dla niego najważniejsze, choć często okupione wieloma wyrzeczeniami.

B.Landmann za pomocą pięknych form przestrzennych prezentuje ten na wpół-baśniowy świat Chagalla, tak dobrze znany z jego obrazów. Książka przesycona jest niebieskim i fioletem, kolorami które malarz często stosował w swoich dziełach. Nie znajdziemy w niej niestety reprodukcji dzieł artysty, ale ilustracje Landmann skutecznie zachęcają do zapoznania się z twórczością artysty. Co ciekawe, w późniejszym okresie życia Chagall już nigdy nie odwiedził rodzinnego Witebska – chciał zachować go w pamięci takim, jakim zapamiętał go z dzieciństwa.










Jak zostałem malarzem: Marc Chagall
B.Landmann
Libra 2025
wiek: 10+

piątek, 17 kwietnia 2026

A.Peklar "Poczwarka"

Nie jest łatwo być poczwarką. Nie jest już jajkiem, czuje, że czeka ją podróż ku dorastaniu. Czy sobie poradzi w tej podróży, czy będzie wiedziała co robić? Mała poczwarka z książki A.Peklar spotyka na swojej drodze ku dorosłości rozmaite zwierzęta, niektóre są groźne inne przyjazne, musi też przetrwać burzę. Ale się nie cofa i nie zatrzymuje, mimo obaw i niepewności konsekwentnie zmierza ku dorastaniu.

Historia małej poczwarki nie jest może zbyt odkrywcza, ale pomaga sobie wyobrazić trudy dorastania, które trafnie oddają ilustracje autorki.











Poczwarka

A.Peklar

Ezop 2024

wiek: 4+

sobota, 11 kwietnia 2026

M.Rusinek, M.Szomko, J.Rusinek "Trampki Vincenta"

Opowieść o malarzu

Niedoceniany za życia Vincent van Gogh obecnie jest ważną częścią kultury popularnej. Motywy z jego obrazów można spotkać na koszulkach, skarpetkach, kubkach, itp. W swojej książce „Trampki Vincenta” M.Rusinek i M.Szomko postanowili przybliżyć dzieciom postać słynnego malarza i jego twórczość.

„Trampki Vincenta” nie jest typową biografią, ani albumem z reprodukcjami, a bardziej opowieścią o poszczególnych dziełach z krótkim komentarzem odnośnie życia malarza. W książce przeczytamy o cyklu słynnych słoneczników i dlaczego Van Gogh je stworzył,  a także o „Gwieździstej nocy” czy „Sypialni w Arles”. Autorzy książki sięgnęli też do mniej znanych dzieł Van Gogha, takich jak „Most Langlois w Arles”, „Oleandry” czy „Widok Morza w Saintes-Maries”, stąd i nawet ci czytelnicy dobrze ze sztuką Van Gogha zaznajomieni, mogą dowiedzieć się czegoś nowego.

W książce wyczuwa się szczególną czułość autorów do bohatera opowieści; Van Gogh nie miał łatwego życia, do biedy i niełatwego charakteru dołączyły się problemy psychiczne. Autorzy wprost o nich nie wspominają, jednak starają się przybliżyć młodemu czytelnikowi te cechy charakteru artysty, które są warte naśladowania – podążanie własną ścieżka, wiara w wartość swojej sztuki. Pewne jest, że Van Gogh nigdy nie zdradził siebie jako artysta, zawsze malował tak jak patrzył na świat. Na ilustracjach J.Rusinek Van Gogh wydaje się pogodzony z sobą i ze światem, jego twarz jest łagodna, nie ma w nim tego napięcia, które bije z jego obrazów. Dobrze jest spojrzeć na artystę również z tej perspektywy.














Trampki Vincenta

M.Rusinek, M.Szomko, J.Rusinek

Zygzaki 2025

wiek: 10+


piątek, 3 kwietnia 2026

J.Bednarek „Stary Testament. Opowieści biblijne”

„Stary Testament. Opowieści biblijne” J.Bednarek to szczególna książka. Autorka postarała się trochę uwspółcześnić klasyczne opowieści biblijne, zwłaszcza w warstwie językowej. Ten zabieg z jednej strony spowodował, że Bóg dostał cechy mocno ludzkie, ale z drugiej taki styl dla młodszych dzieci jest z pewnością bardziej atrakcyjny niż ten klasyczny.

Przeczytaliśmy z moim 8-latkiem wszystkie opowieści, syn słuchał ich chętnie, mnie najbardziej urzekły ilustracje M.Minora – klimatyczne, trzymające się kanonu klasycznej ilustracji biblijnej, ale zarazem poszukujące głębi i zwracające uwagę na symbole.












Stary Testament. Opowieści biblijne
J.Bednarek, M.Minor
Esprit 2025
wiek: 7+

środa, 1 kwietnia 2026

J.Minkiewicz "O piesku dziwaku"

Relacje ludzi ze swoimi psimi/kocimi pupilami nie od dziś bywają przedmiotem żartów. Wydana w 2014 r. rewelacyjna książeczka J.Minkiewicza „O piesku dziwaku” to nasza rodzima wersja angielskiej rymowanki „Old Mother Hubbard”, której pierwsze wydanie miało miejsce w 1805 roku (sic!). Sam zaś wierszyk po krótce opowiada o nie do końca łatwej relacji wdowy Mateuszowej ze swoimi pieskiem – co rusz chce mu dogodzić, ale pies bez końca płata jej figle.

Dzieciom rymowanka bardzo się podoba, przede wszystkim z racji swej „niegrzeczności” i niepoprawności – piesek pali cygaro, sięga po kieliszek z winem. Mateuszowa stara się usilnie zaspokoić wszystkie, nawet najbardziej niedorzeczne kaprysy swojego pupila, ale, jak czytelnik się słusznie domyśla, jest to droga donikąd. „O piesku dziwaku” to historia bezcennie mało dydaktyczna, która jednak pod warstwą rozrywkową kryje w sobie istotne przesłanie, dziś może nawet bardziej aktualne niż kiedykolwiek wcześniej.










O piesku dziwaku

J.Minkiewicz, E.Lipiński

Fundacja Bęc Zmiana 2014

wiek: 5+


środa, 25 marca 2026

J.Drori "Dookoła świata: 80 drzew"

Nie tylko o drzewach

"Dookoła świata" to książka o 80 gatunkach drzew, zdecydowanie warta uwagi z powodu pięknych ilustracji i intrygującej narracji autora. Oprócz opisów czysto przyrodniczych, J.Drori opowiada też o nas czyli o ludziach, naszej cywilizacji i  kulturze. I tak w książce przeczytamy o tym, skąd się wzięła nazwa Cypr czy też miedź, o konfliktach powodowanych przez sąsiedzkie żywopłoty, kozach wchodzących na drzewo arganowe, na palach z jakiego drzewa zbudowano Wenecję, dlaczego warto spróbować Duriana w czasie podróży do Azji i wiele innych ciekawostek. "Dookoła świata" to szczególna podróż po świecie, gdzie w centrum zainteresowania są drzewa.












Dookoła świata: 80 drzew

J.Drori

PWN 2025

„Zawsze pamiętaj. Chłopiec, kret, lis, koń i burza”

Gdy burza trwa

„Zawsze pamiętaj” czyli kolejna książka Ch.Mackesy o perypetiach gromadki przyjaciół – tym razem w czasie burzy. Tak jak w poprzedniej książce (link do recenzji TU), jest to w zasadzie zbiór złotych myśli opatrzonych pięknymi ilustracjami. Myślę, że w książce mogą przejrzeć się ci czytelnicy, którzy właśnie napotkali życiowy kryzys, bo zwłaszcza wtedy dobrze jest sobie przypomnieć, że 

Dni były ciemne, ale nie poddałeś się”.















Zawsze pamiętaj. Chłopiec, kret, lis, koń i burza

Ch.Mackesy

Albatros 2025

niedziela, 22 marca 2026

D.Dewitt "Przyjaciel, który wybacza"

tak On przyszedł szukać ludzi, którzy potrzebowali przebaczenia

„Przyjaciel, który wybacza”, to krótka historia o dwóch przyjaciołach, Jezusie i Piotrze. Piotr był rybakiem, ale Jezus zaprosił go, by zamiast łowić ryby, poszedł za Nim. Piotr oglądał cuda Jezusa i rozumiał, że Jezus to ktoś więcej niż prorok. Mimo to, po pojmaniu Jezusa, Piotr trzy razy przyznał, że wcale Jezusa nie zna.

„Przyjaciel, który wybacza” to krótka, kolorowo zilustrowana historia o tym, jak ważne jest przebaczenie dla każdego człowieka. Trzeba umieć wybaczyć innym, a także sobie. Choć poczucie winy bywa ogromne i ponad siły, dobrze jest pamiętać, że Bóg przyszedł właśnie po to, żeby przynieść przebaczenie.









Przyjaciel, który wybacza

D.Dewitt

Esprit 2025

wiek: 5+

poniedziałek, 16 marca 2026

J.Tuwim „Wiersze na wagarach”

 „Nieciekaw jestem świata,

Ogromnych pięknych miast:

Nie więcej one powiedzą,

Jak ten przydrożny chwast.”

Wiosną śmielej patrzymy w kierunku poezji. Tym mniej wprawionym w wertowaniu grubych tomików, polecam krótki wybór wierszy J.Tuwima „Wiersze na wagarach”. Już sam tytuł sugeruje, że będzie niezobowiązująco i tak właśnie jest.

Znajdziemy tu min. wczesne wiersze Tuwima („Jakie to szczęście, że krew jest czerwona!”), eksperymenty formalne („Mój ty kocurzaku miauczurny!”), przestrogę przed zbyt pochopnym braniem się za próby poetyckie („Wzór wiersza nieszkodliwego”), czy wreszcie absolutną klasykę „A może byśmy tak, jedyna, Wpadli na dzień do Tomaszowa?” oraz „Mimozami jesień się zaczyna”. A wszystko to opatrzone rysunkowym komentarzem nieodżałowanego M.Wichy.











Wiersze na wagarach

J.Tuwim

Egmont 2012