Tupcio Chrupcio i małe wielkie problemy

Tupcio Chrupcio to sympatyczna mała mysz, mająca juz wielu fanów wśród 2-4 latków. Seria książek opisująca przygody Tupcia Chrupcia oswajająca dzieci z takimi wyzwaniami jak np. odstawienie pieluszki, mycie zębów, samodzielne zasypianie, mycie, pójście do przedszkola itp. Tytułowy bohater wzbudza sympatię dzięki temu, że jest dość wiarygodny (nie chce zjeść obiadu, podzielić się swoim szalikiem, bawić się z młodszym rodzeństwem), więc dzieciom łatwo się jest z Tupciem utożsamić.
Grafika w książce może nie jest zbyt oryginalna, ale dzieciom się podoba, bo jest kolorowa, dosłowna i przejrzysta, a bohaterowie sympatycznie przedstawieni.

Cała seria książeczek jest dość mocno dydaktyczna, co ma tą zaletę, że dziecko jasno może się dowiedzieć z lektury jak konkretnie sobie radzić w trudnych sytuacjach, a także widzi, że nie tylko ono przeżywa takie problemy. Np. w części "Nie dam sobie dokuczać", kilka starszych dzieci w przedszkolu dokucza Tupciowi, zabiera mu śniadanie i zabawki. Początkowo Tupcio wstydzi się powiedzieć o tym mamie, ale w końcu się przełamuje. Po rozmowie z mamą robi mu się lżej, a także wreszcie wie jak sobie poradzić z tą niełatwą sytuacją.

Zaletą serii są też pytania pomocnicze do tekstu, umieszczone na początku każdej książeczki, pomagające szerzej omówić z dzieckiem temat poruszony w danej części. 

 

 

Tytuł: Tupcio Chrupcio. Nie dam sobie dokuczać

Autor: Eliza Piotrowska, il. Marco Campanella

Wydawnictwo: Wilga 2012

Wiek: 2+

Prezenty Astona

Jest listopad, czyli za chwilę grudzień, a w nim prezenty, prezenty, prezenty. Dziś książeczka, która może pomóc zdystansować się do kupowania prezentów, zwłaszcza najmniejszym dzieciom.

Kupowanie prezentów bywa dość stresujące; nie wiadomo co kupić i za ile.W dodatku każdy kto kupował prezent małemu dziecku nie raz się przekonał, że to co miało być prezentem, już po chwili leżało gdzieś w kącie, a o wiele większym zainteresowaniem cieszyło się np. samo opakowanie tego prezentu, lub jakiś napotkany po drodze przedmiot codziennego użytku. O tym też opowiada książeczka Lotty Geffenblad "Prezenty Astona". Piesek Aston dostał na urodziny piękny latawiec, ale to wcale nie latawiec cieszył się jego największym zainteresowaniem..

Kolorystyka książeczki może nie wydaje się na pierwszy rzut oka zbyt wesoła, ale w miarę lektury i oswojenia się ze światem Astona, okazuje się, że ten świat jest bardzo ciepły i prawdziwy. 

 

O przygodach Astona można poczytać też w innej książce "Kamyki Astona". Każdy kto ma dzieci, zwłaszcza chłopców, zetknął się z przynoszeniem przez nich do domu różnych "skarbów": kamyków, patyków, starych kapsli, które potem można napotkać w domu w różnych miejscach. Ten sam problem mają rodzice Astona; co prawda piesek ograniczył się tylko do zbierania kamieni, ale za to co dzień przynosi ich coraz więcej i więcej. Aston tymi kamykami bardzo dobrze się opiekuje, myje je i układa w łóżeczkach, ale rodzice Astona wiedzą, że jak tak dalej pójdzie, niedługo w ich domu nie będzie już na nic miejsca. Muszą coś wymyślić, żeby pozbyć się niechcianej kolekcji..

Książeczki o Astonie mają w sobie coś wzruszającego, świetnie opowiadają o wrażliwości dziecka.

 

Tytuł: Prezenty Astona

Autor: Lotta Geffenblad

Wydawnictwo: EneDueRabe 2015

Wiek: 2+

co się kryje we mgle (S.Kozłow "Jeżyk we mgle")

Listopad, mglisto, liściasto, generalnie szaro. W takich okolicznościach może jednak coś się wydarzyć, o czym opowiada historia pewnego Jeżyka. Jeżyk idzie do swojego przyjaciela Niedźwiedzia oglądać gwiazdy, jednak po drodze gubi drogę we mgle. Podczas wędrówki spotyka różne zwierzęta; sowę, konia (piękny, że strach!) i psa. Niedźwiadek woła Jeżyka i w końcu przyjaciele się odnajdują. Mimo szarości i mgły, opowieść nie jest ponura, jest natomiast tajemnicza..

W książce "Jeżyk we mgle" na początku urzekają ilustracje rosyjskiej artystki Franczeski Jarbusowej. Mgła sprawia, że na ilustracjach wszystko nabiera przedziwnego, niezwykłego klimatu, a pojawiający się nagle biały koń jest już całkiem zjawiskowy. Historia Jeżyka jest dość prosta, ale małe dzieci potrafi urzec, zresztą nie tylko je, bo i starszych również. Niektórzy dorośli doszukują się w tej opowieści metafor, może właśnie za sprawą wszechobecnej mgły, przez którą nic nie jest oczywiste i pewne (ja żadnej metafory nie znalazłam, może już nie te czasy, albo za mało wyobraźni...)

Opowieść o Jeżyku we mgle ma już trochę lat. W 1975 r. powstał rosyjski film animowany pod tym tytułem, książka zaś później. Film się okazał kultowy, można go obejrzeć np. youtube (link poniżej).

Ilustracje w książce są wyraźniejsze niż film, ale film też robi wrażenie, jeśli oczywiście ma się akurat ochotę na film o mgle;) Film wyreżyserował znany rosyjski reżyser Jurij Nornsztejn, za który dostał nagrodę na festiwalu w Tokio w 2003 r. dla najlepszego filmu animowanego wszechczasów.

 

 

 

Tytuł: Jeżyk we mgle

Autor: Siergiej Kozłow, Jurij Norsztejn, il. Franczeska Jarbusowa

Wydawnictwo: Sic! 2016

Wiek: 4+

Film "Jeżyk we mgle":

 

Nie tylko Maria Curie-Skłodowska ("Pionierzy, czyli poczet niewiarygodnie pracowitych Polaków")

Polska nie jest przodującym krajem w zakresie rozwoju nauki czy techniki, jednak patrząc wstecz, wielu naszych rodaków znacząco przyczyniło się do rozwoju cywilizacji, więc z pewnością mamy potencjał:)

Jeśli, oprócz Marii Curie-Skłodowskiej, nie przychodzi nam do głowy żaden ważny polski wynalazca, warto sięgnąć do książki Marty Dzienkiewicz "Pionierzy, czyli poczet niewiarygodnie pracowitych Polaków". Ta książka to krótki spis sylwetek sławnych polskich naukowców, badaczy, wraz z krótkim opisem ich dokonań. Mamy tutaj np. Jana Hewelisza (obserwacje astronomiczne), Zygmunta Wróblewskiego (uzyskał ciekły tlen), Jana Czochralskiego (twórca metody otrzymywania monokryształów), Stefana Banacha (twórca analizy funkcjonalnej), Kazimierza Nowaka (samotnie przemierzył Afrykę na rowerze) czy Jacka Karpińskiego (konstruktor pierwszego polskiego minikomputera) itd. Jak widać, gromadka jest całkiem spora i jest z kogo brać przykład;)

A wszystkie postaci i ich dokonania ekspresyjnie zilustrowała Joanna Rzezak i Piotr Karski. 

 

Tytuł: Pionierzy czyli poczet niewiarygodnie pracowitych Polaków

Autor: Marta Dzienkiewicz, il. Joannę Rzezak i Piotra Karskiego

Wydawnictwo: Dwie Siostry 2013

Wiek: 8+

Katarzyna Bogucka, "Maryna, gotuj pierogi!"

Ilustracje Katarzyny Boguckiej są jednymi z bardziej rozpoznawalnych, jeśli chodzi o współczesną polską ilustrację dla dzieci. Jej nieco geometryczny styl, choć bardzo ciekawy, nie jest jednak do końca realistyczny i wymaga pewnego oswojenia. Bogucka znakomicie odnajduje się tam, gdzie trzeba zilustrować coś/kogoś w stroju i otoczeniu z epoki. Autorka zachowuje charakterystyczne elementy, ale przedstawia je na swój sposób. Przykładem krótka książeczka "Maryna, gotuj pierogi!" Do znanego tekstu tradycyjnej piosenki ludowej Bogucka dodała ilustracje w stylu lat 20. U nas książeczka jest lubiana tak bardzo, że na każdą inną książeczkę z ilustracjami Boguckiej chłopcy mówią "Maryna";) 

 

 

Bogucka interesuje się designem, stylami w modzie, zilustrowała nawet całą książkę poświęconą modzie ("M.O.D.A."). Potrafi zilustrować książkę o rodzajach utworów muzycznych ("Co tu jest grane"), klasyczne wiersze dla dzieci ("Paweł i Gaweł"), kilka jej ilustracji znalazło się także w "Ilustrowanym elementarzu dizajnu".

 

Jednak, być może z racji charakterystycznej i wyrazistej kreski, trochę trudniejsze w odbiorze są jej ilustracje w skali mikro, z dużą ilością detali, jak np. w książce "Rok w mieście". Poszczególne elementy scenerii są ciekawe i dobrze się je ogląda, ale patrząc na całość trudno wyłowić poszczególnych bohaterów, o których jest mowa w książce, jak też i objąć całość.

 

Tytuł: Maryna, gotuj pierogi!

Autor: il. Katarzyna Bogucka

Wydawnictwo: Tatarak 2011

Wiek: 3+

Tytuł: Paweł i Gaweł

Autor: Aleksander Fredro il. Katarzyna Bogucka

Wydawnictwo: Dwie Siostry 2010

Wiek: 2+

Tytuł: Rok w mieście

Autor: Katarzyna Bogucka

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia 2015

Wiek: 5+

Gro Dahle, Svein Nyhus i trudne tematy ("Grzeczna", "Włosy mamy", "Zły pan")

Część książek z dzisiejszego wpisu to książki terapeutyczne. Prawdopodobnie nie ma sensu czytać ich dziecku, jeśli temat nie dotyczy ich bezpośrednio.

Norweska pisarka Gro Dahle porusza w swoich książkach trudne tematy; rozwód rodziców (o "Wojnie" było tu), depresja rodzica, przemoc w domu. O tych wszystkich sprawach pisze bardzo mocno, a zarazem zwięźle, używając celnych metafor. Zwraca uwagę, jak niesamowicie Dahle opisuje to co się dzieje z ciałem człowieka, który bierze udział w dramacie, bo to w ciele właśnie kumulują się wszystkie niewypowiedziane na głos emocje ("Mięśnie mięśnieją. Kostki kostnieją. Szyja szyjnieje. Wszystko się napręża. W każdej chwili z pleców Taty może wyleźć Zły Pan").

Dopełnieniem tekstu są ilustracje Sveina Nyhusa – głębokie, często smutne i ponure, z czającym się dramatem w tle.

Na początku "Grzeczna". Opowieść o dziewczynce, która jest tak grzeczna, że aż pewnego dnia znika w ścianie. Dopiero ogromny krzyk i "niegrzeczność" pomogą jej wrócić do siebie i znów stać się normalną dziewczynką. To książka o tym, że dzieci o wiele bardziej niż dorośli mają potrzebę autentycznych, czasem niegrzecznych zachowań, aby kiedyś wyrosnąć na szczęśliwych dorosłych. 

 

 

 

 

O tym, jak bardzo uczucia są ważne, opowiadają też kolejne książki, "Włosy mamy" i "Zły Pan". "Włosy mamy" to opowiadanie o matce i córce. Matka jest piękną, radosną kobietą, ale są dni, kiedy staje się dziwna, smutna i przestraszona i nie ma nawet siły zrobić córce śniadania. Mała dziewczynka próbuje sobie jakoś z tym poradzić, przedziera się przez gąszcz włosów, symbolizujący splątane myśli kłębiące się w głowie matki. Na szczęście dziewczynka nie jest sama w tym gąszczu; przychodzi pan z brodą, który oswaja niespokojne włosy, uspokaja myśli i przywraca spokój, a matka znów zaczyna się uśmiechać. 

 

 

 

"Zły Pan" to książka emocjonalnie porażająca i straszna, zarówno treściowo jak i ilustracyjnie. Opowiada o ojcu, który miewa w domu ataki gniewu, wręcz wściekłości. Ojciec czasem bywa miły i spokojny, ale czasem, nie wiadomo skąd, nagle wychodzi z niego Zły Pan, który krzyczy, rzuca przedmiotami i bije swojego synka Boja. Nawet gdy ojciec jest spokojny Boj wie, że w każdej chwili może przyjść Zły Pan, przed którym trzeba uciekać, więc ciało chłopca jest sztywne z lęku. Boj nie wie, czy to może z jego winy przychodzi Zły Pan? Z czasem furia ojca mija, ale Boj musi komuś powiedzieć o tym, co czuje. Spotyka Króla, który uwalnia Boja od strachu i poczucia winy, a ojcu pomaga zaprzyjaźnić się ze swoim Złym Panem, Duszkiem Staruszkiem i Tatusiątkiem. 

 

 

 

Żeby na koniec nie było tak bardzo ponuro, jeszcze jedna, znacznie przyjemniejsza książka Sveina Nyhusa – "Tato!" Jest to książka o tęsknocie; o tym, jak mały chłopczyk czeka, aż wróci jego tata. Tata jest taki jaki ojciec powinien być; najsilniejszy, największy, ze świetnym samochodem, a przede wszystkim kochający swojego małego synka.

W książkach ilustrowanych przez Nyhusa warto zwrócić uwagę na rozmieszczone w różnych miejscach symboliczne detale , nieduże przedmioty (skrzynka, maskotka, kot, narzędzia), które dopełniają treść. 

 

Tytuł: Grzeczna

Autor: Gro Dahle, il. Svein Nyhus

Wydawnictwo: EneDueRabe 2010

Wiek: 3+

Tytuł: Włosy mamy

Autor: Gro Dahle, il. Svein Nyhus

Wydawnictwo: EneDueRabe 2010

Wiek:

Tytuł: Zły Pan

Autor: Gro Dahle, il. Svein Nyhus

Wydawnictwo: EneDueRabe 2013

Wiek:

Tytuł: Tato!

Autor: Svein Nyhus

Wydawnictwo: EneDueRabe 2008

Wiek: 2+