I.Barrenetxea, „Bombastica Naturalis”

Najsmaczniejsze jabłko na świecie

 „Bombastica Naturalis” kolorystyką przypomina schyłkową jesień; jeszcze gdzieniegdzie piętrzą się dynie i kwitną pojedyncze kwiaty, jednak kolory nieba już jakieś szare i wiadomo, że wszystko niedługo zwiędnie. „Bombastica Naturalis” to jednak nie jest książka o porach roku, lecz literacka fantazja na temat roślin i ich przedziwnych właściwości. Otóż okazuje się, że istnieje dynia-karoca, którą trzeba zerwać koniecznie przed północą (inaczej będzie tylko dynią), bukszpan-labiryntnik, który tworzy nigdy nie powtarzające się labirynty, grusza aerostatyczna, która nie opada na ziemię, lecz gdy dojrzeje unosi się do góry itp. To wszystko to oczywiście fantazja, jednak ci, którzy zgłębiają świat roślin wiedzą, że wciąż kryje on wiele tajemnic.

Mnie w książce najbardziej urzekły te późnojesienne i romantyczne ilustracje, trochę w stylu M.Pourchet („Mama bohatera”). Moich dzieci „Bombastica” specjalnie nie zainteresowała, one wolą opowieści. Może autor książki zilustruje kiedyś jakąś baśń lub opowiadanie fantastyczne  – myślę że efekt byłby rewelacyjny.

Bombastica Naturalis

I.Barrenetxea

Tekturka 2020

Wiek: 6+

Kwiaty, motyle, papugi i ryby czyli barwne wspomnienie lata („Rośliny i zwierzęta. Plants and animals”)

W czasach gdy nie była jeszcze znana fotografia, ludzie starali się jakoś uchwycić piękno otaczającej ich natury. Dość pokaźny album „Rośliny i zwierzęta. Plants and animals” prezentuje dokonania rysowników i malarzy tworzących od XVII do XIX w., które zostały zgromadzone przez PAU i PAN w Krakowie. Trzeba przyznać, że ilustracje, czasem naprawdę stare, robią szczególne wrażenie; z jednej strony można z bliska i wnikliwie przyjrzeć się bajecznemu i oryginalnemu ubarwieniu motyli, papug czy ryb, a z drugiej zastanowić się nad różnicami w odwzorowaniu świata w zależności od stosowanego narzędzia.

Książka dla wszystkich miłośników przyrody oraz tych, którzy lubią oglądać ryciny, odwzorowania, plansze itp.

Rośliny i zwierzęta. Plants and animals. Atlasy historii naturalnej w epoce Linneusza

Międzynarodowe Centrum Kultury

Kraków 2020

Dzieciaki polecają. L. Mesange „Kamila i konie”

Żadne moje dziecko nie jeździ na koniu (choć gdyby była okazja, to czemu nie), ale i tak je zainteresował komiks o perypetiach 10-letniej Kamili i jej konia. Komiks jest dobrze wydany i zilustrowany (coś jak np. „Ptyś i Bill” czy „Szkoła tańca”), nie brak w nim krótkich humorystycznych scenek, co jednak ważne z punktu widzenia rodzica, komiksy z tej serii posiadają też elementy edukacyjne (dzieci dowiedzą się, jak zbudowany jest koń, jakie są rodzaje końskiego umaszczenia, typy zawodów jeździeckich, znajdą krótki kurs rysowania głównych bohaterów itp.)

Warto podsunąć „Kamilę” wszystkim małym amatorom koni i oczywiście wielbicielom komiksów.

Kamila i konie

L.Mesange, Turconi

Egmont 2020

Wiek: 7+

Z.Stanecka, D. de Latour „Nasza paczka i niepodległość. O sześciu polskich świętach”

Dzieci uwielbiają bawić się w bazę, tak samo jak bohaterowie książki Z.Staneckiej „Nasza paczka i niepodległość”. Stanecka wykorzystała (ciekawie opisane) perypetie bohaterów, by dodatków opowiedzieć o polskich świętach narodowych – 11 listopada, 1 maja, 2 maja, 3 maja, 4 czerwca i 15 sierpnia. Narracja w książce postępuje dwutorowo; po każdej krótkiej przygodzie następuje opis konkretnego polskiego święta - atrakcyjnie zilustrowany i nawiązujący do wydarzeń z historii Polski. „Nasza paczka” to dobra lektura dla dzieci już 8-letnich, chcących się dowiedzieć coś więcej o historii i narodowych świętach. Mój 10-latek książkę przeczytał chętnie, jednak młodszym dzieciom lepiej towarzyszyć przy lekturze, gdyż mogą nie znać znaczenia niektórych wyrazów związanych ze świętami (tożsamość narodowa, strajki, związki zawodowe, konstytucja, komunizm, demokracja itp.)

Nasza paczka i niepodległość

Z.Stanecka, D.de Latour

Egmont 2014

Wiek: 4+

J.Sedlackova „Rycerze i żołnierze”

Książki o żołnierzach i broni nie wydają się być w wydawniczej modzie, jednak nawet chłopcy w wieku przedszkolnym machają kijkami, organizują bitwy, wojny na klocki itp. W zasadzie każdy rodzaj broni jest interesujący; kije, łuki, topory, kusze, miecze, karabiny itd. Są też ciekawi kto w przeszłości taką bronią się posługiwał, jak wyglądał, gdzie walczył. Odpowiedzi na te wszystkie pytania można znaleźć w książce J.Sedlackovej „Rycerze i żołnierze”. Znajdziemy tu przystępne  informacje już o starożytnych Egipcjanach czy rzymianach, jak też o rycerzach, żołnierzach Napoleona aż po II wojnę światową i czasy współczesne. Nie jest to jednak sztywny leksykon, a raczej historyczne i praktyczne ciekawostki (niektóre z przymrużeniem oka;), jak np.

-  (bardzo) krótki podręcznik szermierki,

- wskazówki jak prawidłowo zastosować kamuflaż w lesie,

- spis rzeczy, które muszkieterowie nosili w kieszeniach (zapasowy krzemień, maszynka do wytapiania kul itp.)

- kto wygrał pod Austerlitz, a kto pod Waterloo

- jak wyglądała Linia Maginota, itp.

"Rycerze i żołnierze" to świetna książka dla starszych przedszkolaków i młodszych uczniów podstawówki, którzy nie mieli jeszcze w szkole historii. Moi dwaj chłopcy chętnie po tą książkę sięgnęli i wciąż do niej wracają. 

Rycerze i żołnierze

J.Sedlackova

Wyd. RM 2017

Wiek: 6+

Ważne tematy. D.Geisler, „Co jeśli się zgubię?”, „Ale ja cię nie znam!”, E.Zoller „Daj mi spokój! Jak nie dać sobie dokuczać”

Lubimy książki D.Geisler i E.Zoller wydawane przez Jedność dla dzieci. Na blogu pisałam już o „Przestańcie się kłócić”, dziś kolejne książki, na same życiowe tematy. W każdej z książek Geisler opisuje krótką sytuację, zrozumiałą już dla przedszkolaka, dodaje kolorowe ilustracje, a na końcu dorzuca krótki poradnik jak sobie poradzić z konkretną sytuacją/problemem. Co jednak najcenniejsze, lektura tych książek to dobra okazja by porozmawiać z dziećmi na ważne dla ich bezpieczeństwa tematy.

W części „Co jeśli się zgubię?” mała Lusia idzie z mamą na zakupy i w pewnym momencie orientuje się, że mamy obok nie ma. Co ma robić - szukać jej, stać w miejscu, gdzieś iść? Po chwili Lusia spotyka młodszego kolegę, który jest przerażony, bo zgubił się tak samo jak ona. Dziewczynka wyjaśnia mu punkt po punkcie, co robić gdy ktoś się zgubi:

- lepiej daleko nie chodzić, jeśli mama wciąż nie przychodzi trzeba poprosić kogoś by zadzwonił na policję,

- nie wolno nigdzie chodzić z nikim obcym,

- można pójść do miejsca gdzie jest się dobrze widocznym

i przede wszystkim nie wpadać w panikę.

 

Również książka „Ale ja cię nie znam! Jak odmawiać obcym” porusza ważny z punktu widzenia dziecka i rodzica temat, czyli kontaktów z nieznajomymi. Lusia czeka pod szkołą, aż  ktoś ją odbierze, ale nikt nie przychodzi. W pewnym momencie podchodzi pani, która zna imię Lusi i proponuje, że ją odprowadzi do domu. Lusia zastanawia się, czy zna tą panią bo wie, że to jej sąsiadka, ale z kolei nie wie jak ta pani ma na imię, jak się wabi jej pies itd. więc stwierdza, że nigdzie z nią nie pójdzie. Później sytuacja się  powtarza; kolejno pojawia się stolarz, znajomy mamy, kolejna sąsiadka, ale Lusia uparcie czeka i nigdzie nie idzie, bo wie, że

„Z innymi osobami może pójść tylko wtedy, gdy mama albo tata jej o tym powiedzą”

 

Na koniec jeszcze książka E.Zoller „Daj mi spokój! Jak nie dać sobie dokuczać”. Emilka lubi chodzić do przedszkola, niestety czasem dokucza jej dwójka łobuzów. Tego dnia akurat łobuziaki nie chcą jej przepuścić, domagają się, żeby im oddała swój tornister i jeszcze grożą, że ją zbiją jak naskarży pani. W przedszkolu łobuzy dalej dokuczają Emilce, ale pewne wydarzenie sprawia, że Emilka odnajduje w sobie siłę, żeby im się przeciwstawić.  W końcówce książki znów dziecko dostaje jasne wskazówki co robić, gdy ktoś mu dokucza:

- (…) Tym, którzy zaczepiają mów stanowczo: Przestańcie!

- Krzycz głośno!

- Mów NIE!

- zawsze proś kogoś od razu o pomoc!

- Patrz na innych odważnie jak lew, orzeł czy niedźwiedź!

- Tych, którzy cię zaczepiają traktuj jak powietrze!

- Przyłączaj się do innych, stwórzcie swoją grupę!

- Szybko się wycofuj!

- Kiedy czujesz złość, wyładuj ją, biegając i krzycząc!”

 

 

 

Co jeśli się zgubię?

D.Geisler

Jedność dla dzieci 2020

Wiek: 4+

 

E.Zoller

Daj mi spokój! Jak nie dać sobie dokuczać

Jedność dla dzieci 2020

Wiek: 4+

U.Vernon, „Królewna Chomik. Harriet Niepokonana” (i wesoła😉)

Królewna Chomik czyli Harriet Niepokonana w swojej waleczności jest naprawdę przekonująca. Choć jest królewną, bardziej niż suknie i bale interesuje ją wymachiwanie mieczem i zabijanie potworów. Wiele tego typu książek jest dość sztucznych i widać, że powstają na zamówienie literackiej mody na zamianę stereotypów płci/społecznych ról (dziewczynki silne, chłopcy słabi i ulegli) itd., jednak Królewna Chomik jest waleczna naprawdę, a przy tym odważna, wesoła i budzi sympatię.

Polecam książkę zwłaszcza tym dziewczynkom, które nie widzą się w różowej sukni, książka spodobać się może jednak wszystkim (mój syn siadł i przeczytał na raz..) Wszystko to dzięki autorce książki, która napisała opowieść pełną akcji, oryginalnego humoru sytuacyjnego i językowego, a przy tym stworzyła pastisz na kody bajkowe (ratowanie królewny, całowanie księcia, walka ze smokiem). Tu wszystko dzieje się trochę na opak, ale dzięki temu jest ciekawie. O tym przecież, że to królewicz ratuje królewnę ze Szklanej Góry każdy już czytał, ale żeby było na odwrót, to już mniej.

Królewna Chomik. Harriet Niepokonana

U.Vernon

Mamania 2018

Wiek: 7+